HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← colloco — definición

Conjugation of colloco

Regular CEFR B1
/[ˈkɔl.lɔ.koː]/

to place, put, set in order, assign, arrange Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego collocō
collocās
is / ea / id collocat
nōs collocāmus
vōs collocātis
eī / eae / ea collocant
Indicātīvus imperfectum
ego collocābam
collocābās
is / ea / id collocābat
nōs collocābāmus
vōs collocābātis
eī / eae / ea collocābant
Indicātīvus futūrum
ego collocābō
collocābis
is / ea / id collocābit
nōs collocābimus
vōs collocābitis
eī / eae / ea collocābunt
Indicātīvus perfectum
ego collocāvī
collocāvistī
is / ea / id collocāvit
nōs collocāvimus
vōs collocāvistis
eī / eae / ea collocāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego collocāveram
collocāverās
is / ea / id collocāverat
nōs collocāverāmus
vōs collocāverātis
eī / eae / ea collocāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego collocāverō
collocāveris
is / ea / id collocāverit
nōs collocāverimus
vōs collocāveritis
eī / eae / ea collocāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego collocem
collocēs
is / ea / id collocet
nōs collocēmus
vōs collocētis
eī / eae / ea collocent
Coniūnctīvus imperfectum
ego collocārem
collocārēs
is / ea / id collocāret
nōs collocārēmus
vōs collocārētis
eī / eae / ea collocārent
Coniūnctīvus perfectum
ego collocāverim
collocāverīs
is / ea / id collocāverit
nōs collocāverīmus
vōs collocāverītis
eī / eae / ea collocāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego collocāvissem
collocāvissēs
is / ea / id collocāvisset
nōs collocāvissēmus
vōs collocāvissētis
eī / eae / ea collocāvissent
Imperātīvus praesēns
collocā
vōs collocāte
Imperātīvus futūrum
collocātō
is / ea / id collocātō
vōs collocātōte
eī / eae / ea collocantō
Īnfīnītīvus praesēns
collocāre
Īnfīnītīvus perfectum
collocāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
collocātūrum esse
Participium praesēns
collocāns
Participium futūrum
collocātūrus
Gerundium (genitīvus)
collocandī
Gerundium (datīvus)
collocandō
Gerundium (accūsātīvus)
collocandum
Gerundium (ablātīvus)
collocandō
Supīnum (accūsātīvus)
collocātum
Supīnum (ablātīvus)
collocātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego collocor
collocāris
is / ea / id collocātur
nōs collocāmur
vōs collocāminī
eī / eae / ea collocantur
Indicātīvus imperfectum
ego collocābar
collocābāris
is / ea / id collocābātur
nōs collocābāmur
vōs collocābāminī
eī / eae / ea collocābantur
Indicātīvus futūrum
ego collocābor
collocāberis
is / ea / id collocābitur
nōs collocābimur
vōs collocābiminī
eī / eae / ea collocābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego collocer
collocēris
is / ea / id collocētur
nōs collocēmur
vōs collocēminī
eī / eae / ea collocentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego collocārer
collocārēris
is / ea / id collocārētur
nōs collocārēmur
vōs collocārēminī
eī / eae / ea collocārentur
Imperātīvus praesēns
collocāre
vōs collocāminī
Imperātīvus futūrum
collocātor
is / ea / id collocātor
eī / eae / ea collocantor
Īnfīnītīvus praesēns
collocārī
Īnfīnītīvus perfectum
collocātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
collocātum īrī
Participium perfectum
collocātus
Participium futūrum
collocandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary