HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← colligo — definition

Conjugation of colligo

Regular CEFR B1
[ˈkɔl.lɪ.ɡoː]

to gather, draw, bring or collect (together), assemble, pick up; contract, draw up, compress, concentrate; harvest Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego colligō
tū colligis
is / ea / id colligit
nōs colligimus
vōs colligitis
eī / eae / ea colligunt
Indicātīvus imperfectum
ego colligēbam
tū colligēbās
is / ea / id colligēbat
nōs colligēbāmus
vōs colligēbātis
eī / eae / ea colligēbant
Indicātīvus futūrum
ego colligam
tū colligēs
is / ea / id colliget
nōs colligēmus
vōs colligētis
eī / eae / ea colligent
Indicātīvus perfectum
ego collēgī
tū collēgistī
is / ea / id collēgit
nōs collēgimus
vōs collēgistis
eī / eae / ea collēgērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego collēgeram
tū collēgerās
is / ea / id collēgerat
nōs collēgerāmus
vōs collēgerātis
eī / eae / ea collēgerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego collēgerō
tū collēgeris
is / ea / id collēgerit
nōs collēgerimus
vōs collēgeritis
eī / eae / ea collēgerint
Coniūnctīvus praesēns
ego colligam
tū colligās
is / ea / id colligat
nōs colligāmus
vōs colligātis
eī / eae / ea colligant
Coniūnctīvus imperfectum
ego colligerem
tū colligerēs
is / ea / id colligeret
nōs colligerēmus
vōs colligerētis
eī / eae / ea colligerent
Coniūnctīvus perfectum
ego collēgerim
tū collēgerīs
is / ea / id collēgerit
nōs collēgerīmus
vōs collēgerītis
eī / eae / ea collēgerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego collēgissem
tū collēgissēs
is / ea / id collēgisset
nōs collēgissēmus
vōs collēgissētis
eī / eae / ea collēgissent
Imperātīvus praesēns
tū collige
vōs colligite
Imperātīvus futūrum
tū colligitō
is / ea / id colligitō
vōs colligitōte
eī / eae / ea colliguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— colligere
Īnfīnītīvus perfectum
— collēgisse
Īnfīnītīvus futūrum
— collēctūrum esse
Participium praesēns
— colligēns
Participium futūrum
— collēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— colligendī
Gerundium (datīvus)
— colligendō
Gerundium (accūsātīvus)
— colligendum
Gerundium (ablātīvus)
— colligendō
Supīnum (accūsātīvus)
— collēctum
Supīnum (ablātīvus)
— collēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego colligor
tū colligeris
is / ea / id colligitur
nōs colligimur
vōs colligiminī
eī / eae / ea colliguntur
Indicātīvus imperfectum
ego colligēbar
tū colligēbāris
is / ea / id colligēbātur
nōs colligēbāmur
vōs colligēbāminī
eī / eae / ea colligēbantur
Indicātīvus futūrum
ego colligar
tū colligēris
is / ea / id colligētur
nōs colligēmur
vōs colligēminī
eī / eae / ea colligentur
Coniūnctīvus praesēns
ego colligar
tū colligāris
is / ea / id colligātur
nōs colligāmur
vōs colligāminī
eī / eae / ea colligantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego colligerer
tū colligerēris
is / ea / id colligerētur
nōs colligerēmur
vōs colligerēminī
eī / eae / ea colligerentur
Imperātīvus praesēns
tū colligere
vōs colligiminī
Imperātīvus futūrum
tū colligitor
is / ea / id colligitor
eī / eae / ea colliguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— colligī
Īnfīnītīvus perfectum
— collēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— collēctum īrī
Participium perfectum
— collēctus
Participium futūrum
— colligendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary