HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coincido — definition

Conjugation of coincido

Regular CEFR B2
[koˈɪŋ.kɪ.doː]

to coincide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coincidō
tū coincidis
is / ea / id coincidit
nōs coincidimus
vōs coinciditis
eī / eae / ea coincidunt
Indicātīvus imperfectum
ego coincidēbam
tū coincidēbās
is / ea / id coincidēbat
nōs coincidēbāmus
vōs coincidēbātis
eī / eae / ea coincidēbant
Indicātīvus futūrum
ego coincidam
tū coincidēs
is / ea / id coincidet
nōs coincidēmus
vōs coincidētis
eī / eae / ea coincident
Indicātīvus perfectum
ego coincidī
tū coincidistī
is / ea / id coincidit
nōs coincidimus
vōs coincidistis
eī / eae / ea coincidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coincideram
tū coinciderās
is / ea / id coinciderat
nōs coinciderāmus
vōs coinciderātis
eī / eae / ea coinciderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coinciderō
tū coincideris
is / ea / id coinciderit
nōs coinciderimus
vōs coincideritis
eī / eae / ea coinciderint
Coniūnctīvus praesēns
ego coincidam
tū coincidās
is / ea / id coincidat
nōs coincidāmus
vōs coincidātis
eī / eae / ea coincidant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coinciderem
tū coinciderēs
is / ea / id coincideret
nōs coinciderēmus
vōs coinciderētis
eī / eae / ea coinciderent
Coniūnctīvus perfectum
ego coinciderim
tū coinciderīs
is / ea / id coinciderit
nōs coinciderīmus
vōs coinciderītis
eī / eae / ea coinciderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coincidissem
tū coincidissēs
is / ea / id coincidisset
nōs coincidissēmus
vōs coincidissētis
eī / eae / ea coincidissent
Imperātīvus praesēns
tū coincide
vōs coincidite
Imperātīvus futūrum
tū coinciditō
is / ea / id coinciditō
vōs coinciditōte
eī / eae / ea coinciduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— coincidere
Īnfīnītīvus perfectum
— coincidisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coincāsūrum esse
Participium praesēns
— coincidēns
Participium futūrum
— coincāsūrus
Gerundium (genitīvus)
— coincidendī
Gerundium (datīvus)
— coincidendō
Gerundium (accūsātīvus)
— coincidendum
Gerundium (ablātīvus)
— coincidendō
Supīnum (accūsātīvus)
— coincāsum
Supīnum (ablātīvus)
— coincāsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coincidor
tū coincideris
is / ea / id coinciditur
nōs coincidimur
vōs coincidiminī
eī / eae / ea coinciduntur
Indicātīvus imperfectum
ego coincidēbar
tū coincidēbāris
is / ea / id coincidēbātur
nōs coincidēbāmur
vōs coincidēbāminī
eī / eae / ea coincidēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coincidar
tū coincidēris
is / ea / id coincidētur
nōs coincidēmur
vōs coincidēminī
eī / eae / ea coincidentur
Coniūnctīvus praesēns
ego coincidar
tū coincidāris
is / ea / id coincidātur
nōs coincidāmur
vōs coincidāminī
eī / eae / ea coincidantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coinciderer
tū coinciderēris
is / ea / id coinciderētur
nōs coinciderēmur
vōs coinciderēminī
eī / eae / ea coinciderentur
Imperātīvus praesēns
tū coincidere
vōs coincidiminī
Imperātīvus futūrum
tū coinciditor
is / ea / id coinciditor
eī / eae / ea coinciduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— coincidī
Īnfīnītīvus perfectum
— coincāsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coincāsum īrī
Participium perfectum
— coincāsus
Participium futūrum
— coincidendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary