HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coicio — definición

Conjugation of coicio

Regular CEFR B1
/[kɔjˈjɪ.ki.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coiciō
coicis
is / ea / id coicit
nōs coicimus
vōs coicitis
eī / eae / ea coiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego coiciēbam
coiciēbās
is / ea / id coiciēbat
nōs coiciēbāmus
vōs coiciēbātis
eī / eae / ea coiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego coiciam
coiciēs
is / ea / id coiciet
nōs coiciēmus
vōs coiciētis
eī / eae / ea coicient
Indicātīvus perfectum
ego coiēcī
coiēcistī
is / ea / id coiēcit
nōs coiēcimus
vōs coiēcistis
eī / eae / ea coiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coiēceram
coiēcerās
is / ea / id coiēcerat
nōs coiēcerāmus
vōs coiēcerātis
eī / eae / ea coiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coiēcerō
coiēceris
is / ea / id coiēcerit
nōs coiēcerimus
vōs coiēceritis
eī / eae / ea coiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coiciam
coiciās
is / ea / id coiciat
nōs coiciāmus
vōs coiciātis
eī / eae / ea coiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coicerem
coicerēs
is / ea / id coiceret
nōs coicerēmus
vōs coicerētis
eī / eae / ea coicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego coiēcerim
coiēcerīs
is / ea / id coiēcerit
nōs coiēcerīmus
vōs coiēcerītis
eī / eae / ea coiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coiēcissem
coiēcissēs
is / ea / id coiēcisset
nōs coiēcissēmus
vōs coiēcissētis
eī / eae / ea coiēcissent
Imperātīvus praesēns
coice
vōs coicite
Imperātīvus futūrum
coicitō
is / ea / id coicitō
vōs coicitōte
eī / eae / ea coiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
coicere
Īnfīnītīvus perfectum
coiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
coiectūrum esse
Participium praesēns
coiciēns
Participium futūrum
coiectūrus
Gerundium (genitīvus)
coiciendī
Gerundium (datīvus)
coiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
coiciendum
Gerundium (ablātīvus)
coiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
coiectum
Supīnum (ablātīvus)
coiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coicior
coiceris
is / ea / id coicitur
nōs coicimur
vōs coiciminī
eī / eae / ea coiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego coiciēbar
coiciēbāris
is / ea / id coiciēbātur
nōs coiciēbāmur
vōs coiciēbāminī
eī / eae / ea coiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coiciar
coiciēris
is / ea / id coiciētur
nōs coiciēmur
vōs coiciēminī
eī / eae / ea coicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego coiciar
coiciāris
is / ea / id coiciātur
nōs coiciāmur
vōs coiciāminī
eī / eae / ea coiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coicerer
coicerēris
is / ea / id coicerētur
nōs coicerēmur
vōs coicerēminī
eī / eae / ea coicerentur
Imperātīvus praesēns
coicere
vōs coiciminī
Imperātīvus futūrum
coicitor
is / ea / id coicitor
eī / eae / ea coiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
coicī
Īnfīnītīvus perfectum
coiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
coiectum īrī
Participium perfectum
coiectus
Participium futūrum
coiciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary