HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coicio — definition

Conjugation of coicio

Regular CEFR B1
[kɔjˈjɪ.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coiciō
tū coicis
is / ea / id coicit
nōs coicimus
vōs coicitis
eī / eae / ea coiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego coiciēbam
tū coiciēbās
is / ea / id coiciēbat
nōs coiciēbāmus
vōs coiciēbātis
eī / eae / ea coiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego coiciam
tū coiciēs
is / ea / id coiciet
nōs coiciēmus
vōs coiciētis
eī / eae / ea coicient
Indicātīvus perfectum
ego coiēcī
tū coiēcistī
is / ea / id coiēcit
nōs coiēcimus
vōs coiēcistis
eī / eae / ea coiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coiēceram
tū coiēcerās
is / ea / id coiēcerat
nōs coiēcerāmus
vōs coiēcerātis
eī / eae / ea coiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coiēcerō
tū coiēceris
is / ea / id coiēcerit
nōs coiēcerimus
vōs coiēceritis
eī / eae / ea coiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coiciam
tū coiciās
is / ea / id coiciat
nōs coiciāmus
vōs coiciātis
eī / eae / ea coiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coicerem
tū coicerēs
is / ea / id coiceret
nōs coicerēmus
vōs coicerētis
eī / eae / ea coicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego coiēcerim
tū coiēcerīs
is / ea / id coiēcerit
nōs coiēcerīmus
vōs coiēcerītis
eī / eae / ea coiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coiēcissem
tū coiēcissēs
is / ea / id coiēcisset
nōs coiēcissēmus
vōs coiēcissētis
eī / eae / ea coiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū coice
vōs coicite
Imperātīvus futūrum
tū coicitō
is / ea / id coicitō
vōs coicitōte
eī / eae / ea coiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— coicere
Īnfīnītīvus perfectum
— coiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coiectūrum esse
Participium praesēns
— coiciēns
Participium futūrum
— coiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— coiciendī
Gerundium (datīvus)
— coiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— coiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— coiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— coiectum
Supīnum (ablātīvus)
— coiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coicior
tū coiceris
is / ea / id coicitur
nōs coicimur
vōs coiciminī
eī / eae / ea coiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego coiciēbar
tū coiciēbāris
is / ea / id coiciēbātur
nōs coiciēbāmur
vōs coiciēbāminī
eī / eae / ea coiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coiciar
tū coiciēris
is / ea / id coiciētur
nōs coiciēmur
vōs coiciēminī
eī / eae / ea coicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego coiciar
tū coiciāris
is / ea / id coiciātur
nōs coiciāmur
vōs coiciāminī
eī / eae / ea coiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coicerer
tū coicerēris
is / ea / id coicerētur
nōs coicerēmur
vōs coicerēminī
eī / eae / ea coicerentur
Imperātīvus praesēns
tū coicere
vōs coiciminī
Imperātīvus futūrum
tū coicitor
is / ea / id coicitor
eī / eae / ea coiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— coicī
Īnfīnītīvus perfectum
— coiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coiectum īrī
Participium perfectum
— coiectus
Participium futūrum
— coiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary