HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← cohorto — definición

Conjugation of cohorto

Regular CEFR B1
/[koˈ(ɦ)ɔr.toː]/

to encourage or exhort Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cohortō
cohortās
is / ea / id cohortat
nōs cohortāmus
vōs cohortātis
eī / eae / ea cohortant
Indicātīvus imperfectum
ego cohortābam
cohortābās
is / ea / id cohortābat
nōs cohortābāmus
vōs cohortābātis
eī / eae / ea cohortābant
Indicātīvus futūrum
ego cohortābō
cohortābis
is / ea / id cohortābit
nōs cohortābimus
vōs cohortābitis
eī / eae / ea cohortābunt
Indicātīvus perfectum
ego cohortāvī
cohortāvistī
is / ea / id cohortāvit
nōs cohortāvimus
vōs cohortāvistis
eī / eae / ea cohortāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cohortāveram
cohortāverās
is / ea / id cohortāverat
nōs cohortāverāmus
vōs cohortāverātis
eī / eae / ea cohortāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cohortāverō
cohortāveris
is / ea / id cohortāverit
nōs cohortāverimus
vōs cohortāveritis
eī / eae / ea cohortāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cohortem
cohortēs
is / ea / id cohortet
nōs cohortēmus
vōs cohortētis
eī / eae / ea cohortent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cohortārem
cohortārēs
is / ea / id cohortāret
nōs cohortārēmus
vōs cohortārētis
eī / eae / ea cohortārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cohortāverim
cohortāverīs
is / ea / id cohortāverit
nōs cohortāverīmus
vōs cohortāverītis
eī / eae / ea cohortāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cohortāvissem
cohortāvissēs
is / ea / id cohortāvisset
nōs cohortāvissēmus
vōs cohortāvissētis
eī / eae / ea cohortāvissent
Imperātīvus praesēns
cohortā
vōs cohortāte
Imperātīvus futūrum
cohortātō
is / ea / id cohortātō
vōs cohortātōte
eī / eae / ea cohortantō
Īnfīnītīvus praesēns
cohortāre
Īnfīnītīvus perfectum
cohortāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
cohortātūrum esse
Participium praesēns
cohortāns
Participium futūrum
cohortātūrus
Gerundium (genitīvus)
cohortandī
Gerundium (datīvus)
cohortandō
Gerundium (accūsātīvus)
cohortandum
Gerundium (ablātīvus)
cohortandō
Supīnum (accūsātīvus)
cohortātum
Supīnum (ablātīvus)
cohortātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cohortor
cohortāris
is / ea / id cohortātur
nōs cohortāmur
vōs cohortāminī
eī / eae / ea cohortantur
Indicātīvus imperfectum
ego cohortābar
cohortābāris
is / ea / id cohortābātur
nōs cohortābāmur
vōs cohortābāminī
eī / eae / ea cohortābantur
Indicātīvus futūrum
ego cohortābor
cohortāberis
is / ea / id cohortābitur
nōs cohortābimur
vōs cohortābiminī
eī / eae / ea cohortābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cohorter
cohortēris
is / ea / id cohortētur
nōs cohortēmur
vōs cohortēminī
eī / eae / ea cohortentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cohortārer
cohortārēris
is / ea / id cohortārētur
nōs cohortārēmur
vōs cohortārēminī
eī / eae / ea cohortārentur
Imperātīvus praesēns
cohortāre
vōs cohortāminī
Imperātīvus futūrum
cohortātor
is / ea / id cohortātor
eī / eae / ea cohortantor
Īnfīnītīvus praesēns
cohortārī
Īnfīnītīvus perfectum
cohortātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
cohortātum īrī
Participium perfectum
cohortātus
Participium futūrum
cohortandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary