HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← cohonesto — definition

Conjugation of cohonesto

Regular CEFR B2
[ko.(ɦ)ɔˈnɛs.toː]

to honour, grace Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cohonestō
tū cohonestās
is / ea / id cohonestat
nōs cohonestāmus
vōs cohonestātis
eī / eae / ea cohonestant
Indicātīvus imperfectum
ego cohonestābam
tū cohonestābās
is / ea / id cohonestābat
nōs cohonestābāmus
vōs cohonestābātis
eī / eae / ea cohonestābant
Indicātīvus futūrum
ego cohonestābō
tū cohonestābis
is / ea / id cohonestābit
nōs cohonestābimus
vōs cohonestābitis
eī / eae / ea cohonestābunt
Indicātīvus perfectum
ego cohonestāvī
tū cohonestāvistī
is / ea / id cohonestāvit
nōs cohonestāvimus
vōs cohonestāvistis
eī / eae / ea cohonestāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cohonestāveram
tū cohonestāverās
is / ea / id cohonestāverat
nōs cohonestāverāmus
vōs cohonestāverātis
eī / eae / ea cohonestāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cohonestāverō
tū cohonestāveris
is / ea / id cohonestāverit
nōs cohonestāverimus
vōs cohonestāveritis
eī / eae / ea cohonestāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cohonestem
tū cohonestēs
is / ea / id cohonestet
nōs cohonestēmus
vōs cohonestētis
eī / eae / ea cohonestent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cohonestārem
tū cohonestārēs
is / ea / id cohonestāret
nōs cohonestārēmus
vōs cohonestārētis
eī / eae / ea cohonestārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cohonestāverim
tū cohonestāverīs
is / ea / id cohonestāverit
nōs cohonestāverīmus
vōs cohonestāverītis
eī / eae / ea cohonestāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cohonestāvissem
tū cohonestāvissēs
is / ea / id cohonestāvisset
nōs cohonestāvissēmus
vōs cohonestāvissētis
eī / eae / ea cohonestāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cohonestā
vōs cohonestāte
Imperātīvus futūrum
tū cohonestātō
is / ea / id cohonestātō
vōs cohonestātōte
eī / eae / ea cohonestantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cohonestāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cohonestāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cohonestātūrum esse
Participium praesēns
— cohonestāns
Participium futūrum
— cohonestātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cohonestandī
Gerundium (datīvus)
— cohonestandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cohonestandum
Gerundium (ablātīvus)
— cohonestandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cohonestātum
Supīnum (ablātīvus)
— cohonestātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cohonestor
tū cohonestāris
is / ea / id cohonestātur
nōs cohonestāmur
vōs cohonestāminī
eī / eae / ea cohonestantur
Indicātīvus imperfectum
ego cohonestābar
tū cohonestābāris
is / ea / id cohonestābātur
nōs cohonestābāmur
vōs cohonestābāminī
eī / eae / ea cohonestābantur
Indicātīvus futūrum
ego cohonestābor
tū cohonestāberis
is / ea / id cohonestābitur
nōs cohonestābimur
vōs cohonestābiminī
eī / eae / ea cohonestābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cohonester
tū cohonestēris
is / ea / id cohonestētur
nōs cohonestēmur
vōs cohonestēminī
eī / eae / ea cohonestentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cohonestārer
tū cohonestārēris
is / ea / id cohonestārētur
nōs cohonestārēmur
vōs cohonestārēminī
eī / eae / ea cohonestārentur
Imperātīvus praesēns
tū cohonestāre
vōs cohonestāminī
Imperātīvus futūrum
tū cohonestātor
is / ea / id cohonestātor
eī / eae / ea cohonestantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cohonestārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cohonestātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cohonestātum īrī
Participium perfectum
— cohonestātus
Participium futūrum
— cohonestandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary