HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coherceo — definition

Conjugation of coherceo

Regular CEFR B2
[koˈɛr.ke.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coherceō
tū cohercēs
is / ea / id cohercet
nōs cohercēmus
vōs cohercētis
eī / eae / ea cohercent
Indicātīvus imperfectum
ego cohercēbam
tū cohercēbās
is / ea / id cohercēbat
nōs cohercēbāmus
vōs cohercēbātis
eī / eae / ea cohercēbant
Indicātīvus futūrum
ego cohercēbō
tū cohercēbis
is / ea / id cohercēbit
nōs cohercēbimus
vōs cohercēbitis
eī / eae / ea cohercēbunt
Indicātīvus perfectum
ego cohercuī
tū cohercuistī
is / ea / id cohercuit
nōs cohercuimus
vōs cohercuistis
eī / eae / ea cohercuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cohercueram
tū cohercuerās
is / ea / id cohercuerat
nōs cohercuerāmus
vōs cohercuerātis
eī / eae / ea cohercuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cohercuerō
tū cohercueris
is / ea / id cohercuerit
nōs cohercuerimus
vōs cohercueritis
eī / eae / ea cohercuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coherceam
tū coherceās
is / ea / id coherceat
nōs coherceāmus
vōs coherceātis
eī / eae / ea coherceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cohercērem
tū cohercērēs
is / ea / id cohercēret
nōs cohercērēmus
vōs cohercērētis
eī / eae / ea cohercērent
Coniūnctīvus perfectum
ego cohercuerim
tū cohercuerīs
is / ea / id cohercuerit
nōs cohercuerīmus
vōs cohercuerītis
eī / eae / ea cohercuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cohercuissem
tū cohercuissēs
is / ea / id cohercuisset
nōs cohercuissēmus
vōs cohercuissētis
eī / eae / ea cohercuissent
Imperātīvus praesēns
tū cohercē
vōs cohercēte
Imperātīvus futūrum
tū cohercētō
is / ea / id cohercētō
vōs cohercētōte
eī / eae / ea cohercentō
Īnfīnītīvus praesēns
— cohercēre
Īnfīnītīvus perfectum
— cohercuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cohercitūrum esse
Participium praesēns
— cohercēns
Participium futūrum
— cohercitūrus
Gerundium (genitīvus)
— cohercendī
Gerundium (datīvus)
— cohercendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cohercendum
Gerundium (ablātīvus)
— cohercendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cohercitum
Supīnum (ablātīvus)
— cohercitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coherceor
tū cohercēris
is / ea / id cohercētur
nōs cohercēmur
vōs cohercēminī
eī / eae / ea cohercentur
Indicātīvus imperfectum
ego cohercēbar
tū cohercēbāris
is / ea / id cohercēbātur
nōs cohercēbāmur
vōs cohercēbāminī
eī / eae / ea cohercēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cohercēbor
tū cohercēberis
is / ea / id cohercēbitur
nōs cohercēbimur
vōs cohercēbiminī
eī / eae / ea cohercēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cohercear
tū coherceāris
is / ea / id coherceātur
nōs coherceāmur
vōs coherceāminī
eī / eae / ea coherceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cohercērer
tū cohercērēris
is / ea / id cohercērētur
nōs cohercērēmur
vōs cohercērēminī
eī / eae / ea cohercērentur
Imperātīvus praesēns
tū cohercēre
vōs cohercēminī
Imperātīvus futūrum
tū cohercētor
is / ea / id cohercētor
eī / eae / ea cohercentor
Īnfīnītīvus praesēns
— cohercērī
Īnfīnītīvus perfectum
— cohercitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cohercitum īrī
Participium perfectum
— cohercitus
Participium futūrum
— cohercendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary