Conjugation of cohabito
[koˈ(ɦ)a.bɪ.toː]to live or dwell together with another; to cohabit Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | cohabitō |
| tū | cohabitās |
| is / ea / id | cohabitat |
| nōs | cohabitāmus |
| vōs | cohabitātis |
| eī / eae / ea | cohabitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | cohabitābam |
| tū | cohabitābās |
| is / ea / id | cohabitābat |
| nōs | cohabitābāmus |
| vōs | cohabitābātis |
| eī / eae / ea | cohabitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | cohabitābō |
| tū | cohabitābis |
| is / ea / id | cohabitābit |
| nōs | cohabitābimus |
| vōs | cohabitābitis |
| eī / eae / ea | cohabitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | cohabitāvī |
| tū | cohabitāvistī |
| is / ea / id | cohabitāvit |
| nōs | cohabitāvimus |
| vōs | cohabitāvistis |
| eī / eae / ea | cohabitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | cohabitāveram |
| tū | cohabitāverās |
| is / ea / id | cohabitāverat |
| nōs | cohabitāverāmus |
| vōs | cohabitāverātis |
| eī / eae / ea | cohabitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | cohabitāverō |
| tū | cohabitāveris |
| is / ea / id | cohabitāverit |
| nōs | cohabitāverimus |
| vōs | cohabitāveritis |
| eī / eae / ea | cohabitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | cohabitem |
| tū | cohabitēs |
| is / ea / id | cohabitet |
| nōs | cohabitēmus |
| vōs | cohabitētis |
| eī / eae / ea | cohabitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | cohabitārem |
| tū | cohabitārēs |
| is / ea / id | cohabitāret |
| nōs | cohabitārēmus |
| vōs | cohabitārētis |
| eī / eae / ea | cohabitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | cohabitāverim |
| tū | cohabitāverīs |
| is / ea / id | cohabitāverit |
| nōs | cohabitāverīmus |
| vōs | cohabitāverītis |
| eī / eae / ea | cohabitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | cohabitāvissem |
| tū | cohabitāvissēs |
| is / ea / id | cohabitāvisset |
| nōs | cohabitāvissēmus |
| vōs | cohabitāvissētis |
| eī / eae / ea | cohabitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | cohabitā |
| vōs | cohabitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | cohabitātō |
| is / ea / id | cohabitātō |
| vōs | cohabitātōte |
| eī / eae / ea | cohabitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | cohabitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cohabitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cohabitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | cohabitāns |
Participium futūrum
| — | cohabitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | cohabitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | cohabitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | cohabitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | cohabitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | cohabitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | cohabitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | cohabitor |
| tū | cohabitāris |
| is / ea / id | cohabitātur |
| nōs | cohabitāmur |
| vōs | cohabitāminī |
| eī / eae / ea | cohabitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | cohabitābar |
| tū | cohabitābāris |
| is / ea / id | cohabitābātur |
| nōs | cohabitābāmur |
| vōs | cohabitābāminī |
| eī / eae / ea | cohabitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | cohabitābor |
| tū | cohabitāberis |
| is / ea / id | cohabitābitur |
| nōs | cohabitābimur |
| vōs | cohabitābiminī |
| eī / eae / ea | cohabitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | cohabiter |
| tū | cohabitēris |
| is / ea / id | cohabitētur |
| nōs | cohabitēmur |
| vōs | cohabitēminī |
| eī / eae / ea | cohabitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | cohabitārer |
| tū | cohabitārēris |
| is / ea / id | cohabitārētur |
| nōs | cohabitārēmur |
| vōs | cohabitārēminī |
| eī / eae / ea | cohabitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | cohabitāre |
| vōs | cohabitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | cohabitātor |
| is / ea / id | cohabitātor |
| eī / eae / ea | cohabitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | cohabitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | cohabitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | cohabitātum īrī |
Participium perfectum
| — | cohabitātus |
Participium futūrum
| — | cohabitandus |