HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← cogito — definition

Conjugation of cogito

Regular CEFR B1
[ˈkoː.ɡɪ.toː]

to ponder, meditate, reflect, consider (i.e. think of, about, over) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōgitō
tū cōgitās
is / ea / id cōgitat
nōs cōgitāmus
vōs cōgitātis
eī / eae / ea cōgitant
Indicātīvus imperfectum
ego cōgitābam
tū cōgitābās
is / ea / id cōgitābat
nōs cōgitābāmus
vōs cōgitābātis
eī / eae / ea cōgitābant
Indicātīvus futūrum
ego cōgitābō
tū cōgitābis
is / ea / id cōgitābit
nōs cōgitābimus
vōs cōgitābitis
eī / eae / ea cōgitābunt
Indicātīvus perfectum
ego cōgitāvī
tū cōgitāvistī
is / ea / id cōgitāvit
nōs cōgitāvimus
vōs cōgitāvistis
eī / eae / ea cōgitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōgitāveram
tū cōgitāverās
is / ea / id cōgitāverat
nōs cōgitāverāmus
vōs cōgitāverātis
eī / eae / ea cōgitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōgitāverō
tū cōgitāveris
is / ea / id cōgitāverit
nōs cōgitāverimus
vōs cōgitāveritis
eī / eae / ea cōgitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōgitem
tū cōgitēs
is / ea / id cōgitet
nōs cōgitēmus
vōs cōgitētis
eī / eae / ea cōgitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōgitārem
tū cōgitārēs
is / ea / id cōgitāret
nōs cōgitārēmus
vōs cōgitārētis
eī / eae / ea cōgitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōgitāverim
tū cōgitāverīs
is / ea / id cōgitāverit
nōs cōgitāverīmus
vōs cōgitāverītis
eī / eae / ea cōgitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōgitāvissem
tū cōgitāvissēs
is / ea / id cōgitāvisset
nōs cōgitāvissēmus
vōs cōgitāvissētis
eī / eae / ea cōgitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cōgitā
vōs cōgitāte
Imperātīvus futūrum
tū cōgitātō
is / ea / id cōgitātō
vōs cōgitātōte
eī / eae / ea cōgitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōgitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōgitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōgitātūrum esse
Participium praesēns
— cōgitāns
Participium futūrum
— cōgitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōgitandī
Gerundium (datīvus)
— cōgitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōgitandum
Gerundium (ablātīvus)
— cōgitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōgitātum
Supīnum (ablātīvus)
— cōgitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōgitor
tū cōgitāris
is / ea / id cōgitātur
nōs cōgitāmur
vōs cōgitāminī
eī / eae / ea cōgitantur
Indicātīvus imperfectum
ego cōgitābar
tū cōgitābāris
is / ea / id cōgitābātur
nōs cōgitābāmur
vōs cōgitābāminī
eī / eae / ea cōgitābantur
Indicātīvus futūrum
ego cōgitābor
tū cōgitāberis
is / ea / id cōgitābitur
nōs cōgitābimur
vōs cōgitābiminī
eī / eae / ea cōgitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōgiter
tū cōgitēris
is / ea / id cōgitētur
nōs cōgitēmur
vōs cōgitēminī
eī / eae / ea cōgitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōgitārer
tū cōgitārēris
is / ea / id cōgitārētur
nōs cōgitārēmur
vōs cōgitārēminī
eī / eae / ea cōgitārentur
Imperātīvus praesēns
tū cōgitāre
vōs cōgitāminī
Imperātīvus futūrum
tū cōgitātor
is / ea / id cōgitātor
eī / eae / ea cōgitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōgitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōgitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōgitātum īrī
Participium perfectum
— cōgitātus
Participium futūrum
— cōgitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary