HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coerceo — definición

Conjugation of coerceo

Regular CEFR B1
/[koˈɛr.ke.oː]/

to restrain, keep back, confine, shut up or in, hold in confinement, repress, coerce Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coërceō
coërcēs
is / ea / id coërcet
nōs coërcēmus
vōs coërcētis
eī / eae / ea coërcent
Indicātīvus imperfectum
ego coërcēbam
coërcēbās
is / ea / id coërcēbat
nōs coërcēbāmus
vōs coërcēbātis
eī / eae / ea coërcēbant
Indicātīvus futūrum
ego coërcēbō
coërcēbis
is / ea / id coërcēbit
nōs coërcēbimus
vōs coërcēbitis
eī / eae / ea coërcēbunt
Indicātīvus perfectum
ego coërcuī
coërcuistī
is / ea / id coërcuit
nōs coërcuimus
vōs coërcuistis
eī / eae / ea coërcuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coërcueram
coërcuerās
is / ea / id coërcuerat
nōs coërcuerāmus
vōs coërcuerātis
eī / eae / ea coërcuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coërcuerō
coërcueris
is / ea / id coërcuerit
nōs coërcuerimus
vōs coërcueritis
eī / eae / ea coërcuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coërceam
coërceās
is / ea / id coërceat
nōs coërceāmus
vōs coërceātis
eī / eae / ea coërceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coërcērem
coërcērēs
is / ea / id coërcēret
nōs coërcērēmus
vōs coërcērētis
eī / eae / ea coërcērent
Coniūnctīvus perfectum
ego coërcuerim
coërcuerīs
is / ea / id coërcuerit
nōs coërcuerīmus
vōs coërcuerītis
eī / eae / ea coërcuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coërcuissem
coërcuissēs
is / ea / id coërcuisset
nōs coërcuissēmus
vōs coërcuissētis
eī / eae / ea coërcuissent
Imperātīvus praesēns
coërcē
vōs coërcēte
Imperātīvus futūrum
coërcētō
is / ea / id coërcētō
vōs coërcētōte
eī / eae / ea coërcentō
Īnfīnītīvus praesēns
coërcēre
Īnfīnītīvus perfectum
coërcuisse
Īnfīnītīvus futūrum
coërcitūrum esse
Participium praesēns
coërcēns
Participium futūrum
coërcitūrus
Gerundium (genitīvus)
coërcendī
Gerundium (datīvus)
coërcendō
Gerundium (accūsātīvus)
coërcendum
Gerundium (ablātīvus)
coërcendō
Supīnum (accūsātīvus)
coërcitum
Supīnum (ablātīvus)
coërcitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coërceor
coërcēris
is / ea / id coërcētur
nōs coërcēmur
vōs coërcēminī
eī / eae / ea coërcentur
Indicātīvus imperfectum
ego coërcēbar
coërcēbāris
is / ea / id coërcēbātur
nōs coërcēbāmur
vōs coërcēbāminī
eī / eae / ea coërcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coërcēbor
coërcēberis
is / ea / id coërcēbitur
nōs coërcēbimur
vōs coërcēbiminī
eī / eae / ea coërcēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coërcear
coërceāris
is / ea / id coërceātur
nōs coërceāmur
vōs coërceāminī
eī / eae / ea coërceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coërcērer
coërcērēris
is / ea / id coërcērētur
nōs coërcērēmur
vōs coërcērēminī
eī / eae / ea coërcērentur
Imperātīvus praesēns
coërcēre
vōs coërcēminī
Imperātīvus futūrum
coërcētor
is / ea / id coërcētor
eī / eae / ea coërcentor
Īnfīnītīvus praesēns
coërcērī
Īnfīnītīvus perfectum
coërcitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
coërcitum īrī
Participium perfectum
coërcitus
Participium futūrum
coërcendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary