HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coepio — definition

Conjugation of coepio

Regular CEFR B1
[koˈɛ.pi.oː]

to begin, commence, initiate (something) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coëpiō
tū coëpis
is / ea / id coëpit
nōs coëpimus
vōs coëpitis
eī / eae / ea coëpiunt
Indicātīvus imperfectum
ego coëpiēbam
tū coëpiēbās
is / ea / id coëpiēbat
nōs coëpiēbāmus
vōs coëpiēbātis
eī / eae / ea coëpiēbant
Indicātīvus futūrum
ego coëpiam
tū coëpiēs
is / ea / id coëpiet
nōs coëpiēmus
vōs coëpiētis
eī / eae / ea coëpient
Indicātīvus perfectum
ego coēpī
tū coēpistī
is / ea / id coēpit
nōs coēpimus
vōs coēpistis
eī / eae / ea coēpērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coēperam
tū coēperās
is / ea / id coēperat
nōs coēperāmus
vōs coēperātis
eī / eae / ea coēperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coēperō
tū coēperis
is / ea / id coēperit
nōs coēperimus
vōs coēperitis
eī / eae / ea coēperint
Coniūnctīvus praesēns
ego coëpiam
tū coëpiās
is / ea / id coëpiat
nōs coëpiāmus
vōs coëpiātis
eī / eae / ea coëpiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coëperem
tū coëperēs
is / ea / id coëperet
nōs coëperēmus
vōs coëperētis
eī / eae / ea coëperent
Coniūnctīvus perfectum
ego coēperim
tū coēperīs
is / ea / id coēperit
nōs coēperīmus
vōs coēperītis
eī / eae / ea coēperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coēpissem
tū coēpissēs
is / ea / id coēpisset
nōs coēpissēmus
vōs coēpissētis
eī / eae / ea coēpissent
Imperātīvus praesēns
tū coëpe
vōs coëpite
Imperātīvus futūrum
tū coëpitō
is / ea / id coëpitō
vōs coëpitōte
eī / eae / ea coëpiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— coëpere
Īnfīnītīvus perfectum
— coēpisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coëptūrum esse
Participium praesēns
— coëpiēns
Participium futūrum
— coëptūrus
Gerundium (genitīvus)
— coëpiendī
Gerundium (datīvus)
— coëpiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— coëpiendum
Gerundium (ablātīvus)
— coëpiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— coëptum
Supīnum (ablātīvus)
— coëptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coëpior
tū coëperis
is / ea / id coëpitur
nōs coëpimur
vōs coëpiminī
eī / eae / ea coëpiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego coëpiēbar
tū coëpiēbāris
is / ea / id coëpiēbātur
nōs coëpiēbāmur
vōs coëpiēbāminī
eī / eae / ea coëpiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coëpiar
tū coëpiēris
is / ea / id coëpiētur
nōs coëpiēmur
vōs coëpiēminī
eī / eae / ea coëpientur
Coniūnctīvus praesēns
ego coëpiar
tū coëpiāris
is / ea / id coëpiātur
nōs coëpiāmur
vōs coëpiāminī
eī / eae / ea coëpiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coëperer
tū coëperēris
is / ea / id coëperētur
nōs coëperēmur
vōs coëperēminī
eī / eae / ea coëperentur
Imperātīvus praesēns
tū coëpere
vōs coëpiminī
Imperātīvus futūrum
tū coëpitor
is / ea / id coëpitor
eī / eae / ea coëpiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— coëpī
Īnfīnītīvus perfectum
— coëptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coëptum īrī
Participium perfectum
— coëptus
Participium futūrum
— coëpiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary