HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coepi — definition

Conjugation of coepi

Regular CEFR B1
[ˈkoe̯.piː]

first-person singular perfect active indicative of coepiō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus perfectum
ego coepī
tū coepistī
is / ea / id coepit
nōs coepimus
vōs coepistis
eī / eae / ea coepērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coeperam
tū coeperās
is / ea / id coeperat
nōs coeperāmus
vōs coeperātis
eī / eae / ea coeperant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coeperō
tū coeperis
is / ea / id coeperit
nōs coeperimus
vōs coeperitis
eī / eae / ea coeperint
Coniūnctīvus perfectum
ego coeperim
tū coeperīs
is / ea / id coeperit
nōs coeperīmus
vōs coeperītis
eī / eae / ea coeperint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coepissem
tū coepissēs
is / ea / id coepisset
nōs coepissēmus
vōs coepissētis
eī / eae / ea coepissent
Īnfīnītīvus perfectum
— coepisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coeptūrum esse
Participium futūrum
— coeptūrus
Supīnum (accūsātīvus)
— coeptum
Supīnum (ablātīvus)
— coeptū

Vox passīva

Īnfīnītīvus perfectum
— coeptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coeptum īrī
Participium perfectum
— coeptus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary