HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coeno — definition

Conjugation of coeno

Regular CEFR B1
[ˈkoe̯.noː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coenō
tū coenās
is / ea / id coenat
nōs coenāmus
vōs coenātis
eī / eae / ea coenant
Indicātīvus imperfectum
ego coenābam
tū coenābās
is / ea / id coenābat
nōs coenābāmus
vōs coenābātis
eī / eae / ea coenābant
Indicātīvus futūrum
ego coenābō
tū coenābis
is / ea / id coenābit
nōs coenābimus
vōs coenābitis
eī / eae / ea coenābunt
Indicātīvus perfectum
ego coenāvī
tū coenāvistī
is / ea / id coenāvit
nōs coenāvimus
vōs coenāvistis
eī / eae / ea coenāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coenāveram
tū coenāverās
is / ea / id coenāverat
nōs coenāverāmus
vōs coenāverātis
eī / eae / ea coenāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coenāverō
tū coenāveris
is / ea / id coenāverit
nōs coenāverimus
vōs coenāveritis
eī / eae / ea coenāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego coenem
tū coenēs
is / ea / id coenet
nōs coenēmus
vōs coenētis
eī / eae / ea coenent
Coniūnctīvus imperfectum
ego coenārem
tū coenārēs
is / ea / id coenāret
nōs coenārēmus
vōs coenārētis
eī / eae / ea coenārent
Coniūnctīvus perfectum
ego coenāverim
tū coenāverīs
is / ea / id coenāverit
nōs coenāverīmus
vōs coenāverītis
eī / eae / ea coenāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coenāvissem
tū coenāvissēs
is / ea / id coenāvisset
nōs coenāvissēmus
vōs coenāvissētis
eī / eae / ea coenāvissent
Imperātīvus praesēns
tū coenā
vōs coenāte
Imperātīvus futūrum
tū coenātō
is / ea / id coenātō
vōs coenātōte
eī / eae / ea coenantō
Īnfīnītīvus praesēns
— coenāre
Īnfīnītīvus perfectum
— coenāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coenātūrum esse
Participium praesēns
— coenāns
Participium futūrum
— coenātūrus
Gerundium (genitīvus)
— coenandī
Gerundium (datīvus)
— coenandō
Gerundium (accūsātīvus)
— coenandum
Gerundium (ablātīvus)
— coenandō
Supīnum (accūsātīvus)
— coenātum
Supīnum (ablātīvus)
— coenātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coenor
tū coenāris
is / ea / id coenātur
nōs coenāmur
vōs coenāminī
eī / eae / ea coenantur
Indicātīvus imperfectum
ego coenābar
tū coenābāris
is / ea / id coenābātur
nōs coenābāmur
vōs coenābāminī
eī / eae / ea coenābantur
Indicātīvus futūrum
ego coenābor
tū coenāberis
is / ea / id coenābitur
nōs coenābimur
vōs coenābiminī
eī / eae / ea coenābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coener
tū coenēris
is / ea / id coenētur
nōs coenēmur
vōs coenēminī
eī / eae / ea coenentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coenārer
tū coenārēris
is / ea / id coenārētur
nōs coenārēmur
vōs coenārēminī
eī / eae / ea coenārentur
Imperātīvus praesēns
tū coenāre
vōs coenāminī
Imperātīvus futūrum
tū coenātor
is / ea / id coenātor
eī / eae / ea coenantor
Īnfīnītīvus praesēns
— coenārī
Īnfīnītīvus perfectum
— coenātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coenātum īrī
Participium perfectum
— coenātus
Participium futūrum
— coenandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary