HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← cocino — definition

Conjugation of cocino

Regular CEFR B1

to cook Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coquīnō
tū coquīnās
is / ea / id coquīnat
nōs coquīnāmus
vōs coquīnātis
eī / eae / ea coquīnant
Indicātīvus imperfectum
ego coquīnābam
tū coquīnābās
is / ea / id coquīnābat
nōs coquīnābāmus
vōs coquīnābātis
eī / eae / ea coquīnābant
Indicātīvus futūrum
ego coquīnābō
tū coquīnābis
is / ea / id coquīnābit
nōs coquīnābimus
vōs coquīnābitis
eī / eae / ea coquīnābunt
Indicātīvus perfectum
ego coquīnāvī
tū coquīnāvistī
is / ea / id coquīnāvit
nōs coquīnāvimus
vōs coquīnāvistis
eī / eae / ea coquīnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coquīnāveram
tū coquīnāverās
is / ea / id coquīnāverat
nōs coquīnāverāmus
vōs coquīnāverātis
eī / eae / ea coquīnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coquīnāverō
tū coquīnāveris
is / ea / id coquīnāverit
nōs coquīnāverimus
vōs coquīnāveritis
eī / eae / ea coquīnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego coquīnem
tū coquīnēs
is / ea / id coquīnet
nōs coquīnēmus
vōs coquīnētis
eī / eae / ea coquīnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego coquīnārem
tū coquīnārēs
is / ea / id coquīnāret
nōs coquīnārēmus
vōs coquīnārētis
eī / eae / ea coquīnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego coquīnāverim
tū coquīnāverīs
is / ea / id coquīnāverit
nōs coquīnāverīmus
vōs coquīnāverītis
eī / eae / ea coquīnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coquīnāvissem
tū coquīnāvissēs
is / ea / id coquīnāvisset
nōs coquīnāvissēmus
vōs coquīnāvissētis
eī / eae / ea coquīnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū coquīnā
vōs coquīnāte
Imperātīvus futūrum
tū coquīnātō
is / ea / id coquīnātō
vōs coquīnātōte
eī / eae / ea coquīnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— coquīnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— coquīnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coquīnātūrum esse
Participium praesēns
— coquīnāns
Participium futūrum
— coquīnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— coquīnandī
Gerundium (datīvus)
— coquīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— coquīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— coquīnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— coquīnātum
Supīnum (ablātīvus)
— coquīnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coquīnor
tū coquīnāris
is / ea / id coquīnātur
nōs coquīnāmur
vōs coquīnāminī
eī / eae / ea coquīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego coquīnābar
tū coquīnābāris
is / ea / id coquīnābātur
nōs coquīnābāmur
vōs coquīnābāminī
eī / eae / ea coquīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego coquīnābor
tū coquīnāberis
is / ea / id coquīnābitur
nōs coquīnābimur
vōs coquīnābiminī
eī / eae / ea coquīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coquīner
tū coquīnēris
is / ea / id coquīnētur
nōs coquīnēmur
vōs coquīnēminī
eī / eae / ea coquīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coquīnārer
tū coquīnārēris
is / ea / id coquīnārētur
nōs coquīnārēmur
vōs coquīnārēminī
eī / eae / ea coquīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū coquīnāre
vōs coquīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū coquīnātor
is / ea / id coquīnātor
eī / eae / ea coquīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— coquīnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— coquīnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coquīnātum īrī
Participium perfectum
— coquīnātus
Participium futūrum
— coquīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary