HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coarcto — definition

Conjugation of coarcto

Regular CEFR B1
[koˈark.toː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coarctō
tū coarctās
is / ea / id coarctat
nōs coarctāmus
vōs coarctātis
eī / eae / ea coarctant
Indicātīvus imperfectum
ego coarctābam
tū coarctābās
is / ea / id coarctābat
nōs coarctābāmus
vōs coarctābātis
eī / eae / ea coarctābant
Indicātīvus futūrum
ego coarctābō
tū coarctābis
is / ea / id coarctābit
nōs coarctābimus
vōs coarctābitis
eī / eae / ea coarctābunt
Indicātīvus perfectum
ego coarctāvī
tū coarctāvistī
is / ea / id coarctāvit
nōs coarctāvimus
vōs coarctāvistis
eī / eae / ea coarctāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coarctāveram
tū coarctāverās
is / ea / id coarctāverat
nōs coarctāverāmus
vōs coarctāverātis
eī / eae / ea coarctāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coarctāverō
tū coarctāveris
is / ea / id coarctāverit
nōs coarctāverimus
vōs coarctāveritis
eī / eae / ea coarctāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego coarctem
tū coarctēs
is / ea / id coarctet
nōs coarctēmus
vōs coarctētis
eī / eae / ea coarctent
Coniūnctīvus imperfectum
ego coarctārem
tū coarctārēs
is / ea / id coarctāret
nōs coarctārēmus
vōs coarctārētis
eī / eae / ea coarctārent
Coniūnctīvus perfectum
ego coarctāverim
tū coarctāverīs
is / ea / id coarctāverit
nōs coarctāverīmus
vōs coarctāverītis
eī / eae / ea coarctāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coarctāvissem
tū coarctāvissēs
is / ea / id coarctāvisset
nōs coarctāvissēmus
vōs coarctāvissētis
eī / eae / ea coarctāvissent
Imperātīvus praesēns
tū coarctā
vōs coarctāte
Imperātīvus futūrum
tū coarctātō
is / ea / id coarctātō
vōs coarctātōte
eī / eae / ea coarctantō
Īnfīnītīvus praesēns
— coarctāre
Īnfīnītīvus perfectum
— coarctāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coarctātūrum esse
Participium praesēns
— coarctāns
Participium futūrum
— coarctātūrus
Gerundium (genitīvus)
— coarctandī
Gerundium (datīvus)
— coarctandō
Gerundium (accūsātīvus)
— coarctandum
Gerundium (ablātīvus)
— coarctandō
Supīnum (accūsātīvus)
— coarctātum
Supīnum (ablātīvus)
— coarctātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coarctor
tū coarctāris
is / ea / id coarctātur
nōs coarctāmur
vōs coarctāminī
eī / eae / ea coarctantur
Indicātīvus imperfectum
ego coarctābar
tū coarctābāris
is / ea / id coarctābātur
nōs coarctābāmur
vōs coarctābāminī
eī / eae / ea coarctābantur
Indicātīvus futūrum
ego coarctābor
tū coarctāberis
is / ea / id coarctābitur
nōs coarctābimur
vōs coarctābiminī
eī / eae / ea coarctābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coarcter
tū coarctēris
is / ea / id coarctētur
nōs coarctēmur
vōs coarctēminī
eī / eae / ea coarctentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coarctārer
tū coarctārēris
is / ea / id coarctārētur
nōs coarctārēmur
vōs coarctārēminī
eī / eae / ea coarctārentur
Imperātīvus praesēns
tū coarctāre
vōs coarctāminī
Imperātīvus futūrum
tū coarctātor
is / ea / id coarctātor
eī / eae / ea coarctantor
Īnfīnītīvus praesēns
— coarctārī
Īnfīnītīvus perfectum
— coarctātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coarctātum īrī
Participium perfectum
— coarctātus
Participium futūrum
— coarctandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary