HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← coerceo — definition

Conjugation of coerceo

Regular CEFR B1
[koˈɛr.ke.oː]

to restrain, keep back, confine, shut up or in, hold in confinement, repress, coerce Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego coërceō
tū coërcēs
is / ea / id coërcet
nōs coërcēmus
vōs coërcētis
eī / eae / ea coërcent
Indicātīvus imperfectum
ego coërcēbam
tū coërcēbās
is / ea / id coërcēbat
nōs coërcēbāmus
vōs coërcēbātis
eī / eae / ea coërcēbant
Indicātīvus futūrum
ego coërcēbō
tū coërcēbis
is / ea / id coërcēbit
nōs coërcēbimus
vōs coërcēbitis
eī / eae / ea coërcēbunt
Indicātīvus perfectum
ego coërcuī
tū coërcuistī
is / ea / id coërcuit
nōs coërcuimus
vōs coërcuistis
eī / eae / ea coërcuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego coërcueram
tū coërcuerās
is / ea / id coërcuerat
nōs coërcuerāmus
vōs coërcuerātis
eī / eae / ea coërcuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego coërcuerō
tū coërcueris
is / ea / id coërcuerit
nōs coërcuerimus
vōs coërcueritis
eī / eae / ea coërcuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego coërceam
tū coërceās
is / ea / id coërceat
nōs coërceāmus
vōs coërceātis
eī / eae / ea coërceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego coërcērem
tū coërcērēs
is / ea / id coërcēret
nōs coërcērēmus
vōs coërcērētis
eī / eae / ea coërcērent
Coniūnctīvus perfectum
ego coërcuerim
tū coërcuerīs
is / ea / id coërcuerit
nōs coërcuerīmus
vōs coërcuerītis
eī / eae / ea coërcuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego coërcuissem
tū coërcuissēs
is / ea / id coërcuisset
nōs coërcuissēmus
vōs coërcuissētis
eī / eae / ea coërcuissent
Imperātīvus praesēns
tū coërcē
vōs coërcēte
Imperātīvus futūrum
tū coërcētō
is / ea / id coërcētō
vōs coërcētōte
eī / eae / ea coërcentō
Īnfīnītīvus praesēns
— coërcēre
Īnfīnītīvus perfectum
— coërcuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— coërcitūrum esse
Participium praesēns
— coërcēns
Participium futūrum
— coërcitūrus
Gerundium (genitīvus)
— coërcendī
Gerundium (datīvus)
— coërcendō
Gerundium (accūsātīvus)
— coërcendum
Gerundium (ablātīvus)
— coërcendō
Supīnum (accūsātīvus)
— coërcitum
Supīnum (ablātīvus)
— coërcitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego coërceor
tū coërcēris
is / ea / id coërcētur
nōs coërcēmur
vōs coërcēminī
eī / eae / ea coërcentur
Indicātīvus imperfectum
ego coërcēbar
tū coërcēbāris
is / ea / id coërcēbātur
nōs coërcēbāmur
vōs coërcēbāminī
eī / eae / ea coërcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego coërcēbor
tū coërcēberis
is / ea / id coërcēbitur
nōs coërcēbimur
vōs coërcēbiminī
eī / eae / ea coërcēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego coërcear
tū coërceāris
is / ea / id coërceātur
nōs coërceāmur
vōs coërceāminī
eī / eae / ea coërceantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego coërcērer
tū coërcērēris
is / ea / id coërcērētur
nōs coërcērēmur
vōs coërcērēminī
eī / eae / ea coërcērentur
Imperātīvus praesēns
tū coërcēre
vōs coërcēminī
Imperātīvus futūrum
tū coërcētor
is / ea / id coërcētor
eī / eae / ea coërcentor
Īnfīnītīvus praesēns
— coërcērī
Īnfīnītīvus perfectum
— coërcitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— coërcitum īrī
Participium perfectum
— coërcitus
Participium futūrum
— coërcendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary