HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← clocito — definition

Conjugation of clocito

Regular CEFR B1
[ˈkɫɔ.kɪ.toː]

to troat Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego clocitō
tū clocitās
is / ea / id clocitat
nōs clocitāmus
vōs clocitātis
eī / eae / ea clocitant
Indicātīvus imperfectum
ego clocitābam
tū clocitābās
is / ea / id clocitābat
nōs clocitābāmus
vōs clocitābātis
eī / eae / ea clocitābant
Indicātīvus futūrum
ego clocitābō
tū clocitābis
is / ea / id clocitābit
nōs clocitābimus
vōs clocitābitis
eī / eae / ea clocitābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego clocitem
tū clocitēs
is / ea / id clocitet
nōs clocitēmus
vōs clocitētis
eī / eae / ea clocitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego clocitārem
tū clocitārēs
is / ea / id clocitāret
nōs clocitārēmus
vōs clocitārētis
eī / eae / ea clocitārent
Imperātīvus praesēns
tū clocitā
vōs clocitāte
Imperātīvus futūrum
tū clocitātō
is / ea / id clocitātō
vōs clocitātōte
eī / eae / ea clocitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— clocitāre
Participium praesēns
— clocitāns
Gerundium (genitīvus)
— clocitandī
Gerundium (datīvus)
— clocitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— clocitandum
Gerundium (ablātīvus)
— clocitandō

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary