HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← clamito — definition

Conjugation of clamito

Regular CEFR B1
[ˈkɫaː.mɪ.toː]

to yell, cry aloud, bawl, vociferate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego clāmitō
tū clāmitās
is / ea / id clāmitat
nōs clāmitāmus
vōs clāmitātis
eī / eae / ea clāmitant
Indicātīvus imperfectum
ego clāmitābam
tū clāmitābās
is / ea / id clāmitābat
nōs clāmitābāmus
vōs clāmitābātis
eī / eae / ea clāmitābant
Indicātīvus futūrum
ego clāmitābō
tū clāmitābis
is / ea / id clāmitābit
nōs clāmitābimus
vōs clāmitābitis
eī / eae / ea clāmitābunt
Indicātīvus perfectum
ego clāmitāvī
tū clāmitāvistī
is / ea / id clāmitāvit
nōs clāmitāvimus
vōs clāmitāvistis
eī / eae / ea clāmitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego clāmitāveram
tū clāmitāverās
is / ea / id clāmitāverat
nōs clāmitāverāmus
vōs clāmitāverātis
eī / eae / ea clāmitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego clāmitāverō
tū clāmitāveris
is / ea / id clāmitāverit
nōs clāmitāverimus
vōs clāmitāveritis
eī / eae / ea clāmitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego clāmitem
tū clāmitēs
is / ea / id clāmitet
nōs clāmitēmus
vōs clāmitētis
eī / eae / ea clāmitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego clāmitārem
tū clāmitārēs
is / ea / id clāmitāret
nōs clāmitārēmus
vōs clāmitārētis
eī / eae / ea clāmitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego clāmitāverim
tū clāmitāverīs
is / ea / id clāmitāverit
nōs clāmitāverīmus
vōs clāmitāverītis
eī / eae / ea clāmitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego clāmitāvissem
tū clāmitāvissēs
is / ea / id clāmitāvisset
nōs clāmitāvissēmus
vōs clāmitāvissētis
eī / eae / ea clāmitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū clāmitā
vōs clāmitāte
Imperātīvus futūrum
tū clāmitātō
is / ea / id clāmitātō
vōs clāmitātōte
eī / eae / ea clāmitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— clāmitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— clāmitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— clāmitātūrum esse
Participium praesēns
— clāmitāns
Participium futūrum
— clāmitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— clāmitandī
Gerundium (datīvus)
— clāmitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— clāmitandum
Gerundium (ablātīvus)
— clāmitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— clāmitātum
Supīnum (ablātīvus)
— clāmitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego clāmitor
tū clāmitāris
is / ea / id clāmitātur
nōs clāmitāmur
vōs clāmitāminī
eī / eae / ea clāmitantur
Indicātīvus imperfectum
ego clāmitābar
tū clāmitābāris
is / ea / id clāmitābātur
nōs clāmitābāmur
vōs clāmitābāminī
eī / eae / ea clāmitābantur
Indicātīvus futūrum
ego clāmitābor
tū clāmitāberis
is / ea / id clāmitābitur
nōs clāmitābimur
vōs clāmitābiminī
eī / eae / ea clāmitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego clāmiter
tū clāmitēris
is / ea / id clāmitētur
nōs clāmitēmur
vōs clāmitēminī
eī / eae / ea clāmitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego clāmitārer
tū clāmitārēris
is / ea / id clāmitārētur
nōs clāmitārēmur
vōs clāmitārēminī
eī / eae / ea clāmitārentur
Imperātīvus praesēns
tū clāmitāre
vōs clāmitāminī
Imperātīvus futūrum
tū clāmitātor
is / ea / id clāmitātor
eī / eae / ea clāmitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— clāmitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— clāmitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— clāmitātum īrī
Participium perfectum
— clāmitātus
Participium futūrum
— clāmitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary