Conjugation of circumplector
/[kɪr.kʊmˈpɫɛk.tɔr]/first-person singular present passive indicative of circumplectō Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | circumplector |
| tū | circumplecteris |
| is / ea / id | circumplectitur |
| nōs | circumplectimur |
| vōs | circumplectiminī |
| eī / eae / ea | circumplectuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | circumplectēbar |
| tū | circumplectēbāris |
| is / ea / id | circumplectēbātur |
| nōs | circumplectēbāmur |
| vōs | circumplectēbāminī |
| eī / eae / ea | circumplectēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | circumplectar |
| tū | circumplectēris |
| is / ea / id | circumplectētur |
| nōs | circumplectēmur |
| vōs | circumplectēminī |
| eī / eae / ea | circumplectentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | circumplectar |
| tū | circumplectāris |
| is / ea / id | circumplectātur |
| nōs | circumplectāmur |
| vōs | circumplectāminī |
| eī / eae / ea | circumplectantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | circumplecterer |
| tū | circumplecterēris |
| is / ea / id | circumplecterētur |
| nōs | circumplecterēmur |
| vōs | circumplecterēminī |
| eī / eae / ea | circumplecterentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | circumplectere |
| vōs | circumplectiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | circumplectitor |
| is / ea / id | circumplectitor |
| eī / eae / ea | circumplectuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | circumplectī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | circumplexum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | circumplexūrum esse |
Participium praesēns
| — | circumplectēns |
Participium futūrum
| — | circumplexūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | circumplectendī |
Gerundium (datīvus)
| — | circumplectendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | circumplectendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | circumplectendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | circumplexum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | circumplexū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | circumplectendus |