HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← circumicio — definition

Conjugation of circumicio

Regular CEFR B2
[kɪr.kʊˈmɪ.ki.oː]

to throw, cast, place or hurl around Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego circumiciō
tū circumicis
is / ea / id circumicit
nōs circumicimus
vōs circumicitis
eī / eae / ea circumiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego circumiciēbam
tū circumiciēbās
is / ea / id circumiciēbat
nōs circumiciēbāmus
vōs circumiciēbātis
eī / eae / ea circumiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego circumiciam
tū circumiciēs
is / ea / id circumiciet
nōs circumiciēmus
vōs circumiciētis
eī / eae / ea circumicient
Indicātīvus perfectum
ego circumiēcī
tū circumiēcistī
is / ea / id circumiēcit
nōs circumiēcimus
vōs circumiēcistis
eī / eae / ea circumiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego circumiēceram
tū circumiēcerās
is / ea / id circumiēcerat
nōs circumiēcerāmus
vōs circumiēcerātis
eī / eae / ea circumiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego circumiēcerō
tū circumiēceris
is / ea / id circumiēcerit
nōs circumiēcerimus
vōs circumiēceritis
eī / eae / ea circumiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego circumiciam
tū circumiciās
is / ea / id circumiciat
nōs circumiciāmus
vōs circumiciātis
eī / eae / ea circumiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego circumicerem
tū circumicerēs
is / ea / id circumiceret
nōs circumicerēmus
vōs circumicerētis
eī / eae / ea circumicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego circumiēcerim
tū circumiēcerīs
is / ea / id circumiēcerit
nōs circumiēcerīmus
vōs circumiēcerītis
eī / eae / ea circumiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego circumiēcissem
tū circumiēcissēs
is / ea / id circumiēcisset
nōs circumiēcissēmus
vōs circumiēcissētis
eī / eae / ea circumiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū circumice
vōs circumicite
Imperātīvus futūrum
tū circumicitō
is / ea / id circumicitō
vōs circumicitōte
eī / eae / ea circumiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— circumicere
Īnfīnītīvus perfectum
— circumiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— circumiectūrum esse
Participium praesēns
— circumiciēns
Participium futūrum
— circumiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— circumiciendī
Gerundium (datīvus)
— circumiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— circumiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— circumiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— circumiectum
Supīnum (ablātīvus)
— circumiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego circumicior
tū circumiceris
is / ea / id circumicitur
nōs circumicimur
vōs circumiciminī
eī / eae / ea circumiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego circumiciēbar
tū circumiciēbāris
is / ea / id circumiciēbātur
nōs circumiciēbāmur
vōs circumiciēbāminī
eī / eae / ea circumiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego circumiciar
tū circumiciēris
is / ea / id circumiciētur
nōs circumiciēmur
vōs circumiciēminī
eī / eae / ea circumicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego circumiciar
tū circumiciāris
is / ea / id circumiciātur
nōs circumiciāmur
vōs circumiciāminī
eī / eae / ea circumiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego circumicerer
tū circumicerēris
is / ea / id circumicerētur
nōs circumicerēmur
vōs circumicerēminī
eī / eae / ea circumicerentur
Imperātīvus praesēns
tū circumicere
vōs circumiciminī
Imperātīvus futūrum
tū circumicitor
is / ea / id circumicitor
eī / eae / ea circumiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— circumicī
Īnfīnītīvus perfectum
— circumiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— circumiectum īrī
Participium perfectum
— circumiectus
Participium futūrum
— circumiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary