HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← celebro — definición

Conjugation of celebro

Regular CEFR B1
/[ˈkɛ.ɫɛ.broː]/

to go to a place or person in large numbers or often; throng, frequent, fill Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego celebrō
celebrās
is / ea / id celebrat
nōs celebrāmus
vōs celebrātis
eī / eae / ea celebrant
Indicātīvus imperfectum
ego celebrābam
celebrābās
is / ea / id celebrābat
nōs celebrābāmus
vōs celebrābātis
eī / eae / ea celebrābant
Indicātīvus futūrum
ego celebrābō
celebrābis
is / ea / id celebrābit
nōs celebrābimus
vōs celebrābitis
eī / eae / ea celebrābunt
Indicātīvus perfectum
ego celebrāvī
celebrāvistī
is / ea / id celebrāvit
nōs celebrāvimus
vōs celebrāvistis
eī / eae / ea celebrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego celebrāveram
celebrāverās
is / ea / id celebrāverat
nōs celebrāverāmus
vōs celebrāverātis
eī / eae / ea celebrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego celebrāverō
celebrāveris
is / ea / id celebrāverit
nōs celebrāverimus
vōs celebrāveritis
eī / eae / ea celebrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego celebrem
celebrēs
is / ea / id celebret
nōs celebrēmus
vōs celebrētis
eī / eae / ea celebrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego celebrārem
celebrārēs
is / ea / id celebrāret
nōs celebrārēmus
vōs celebrārētis
eī / eae / ea celebrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego celebrāverim
celebrāverīs
is / ea / id celebrāverit
nōs celebrāverīmus
vōs celebrāverītis
eī / eae / ea celebrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego celebrāvissem
celebrāvissēs
is / ea / id celebrāvisset
nōs celebrāvissēmus
vōs celebrāvissētis
eī / eae / ea celebrāvissent
Imperātīvus praesēns
celebrā
vōs celebrāte
Imperātīvus futūrum
celebrātō
is / ea / id celebrātō
vōs celebrātōte
eī / eae / ea celebrantō
Īnfīnītīvus praesēns
celebrāre
Īnfīnītīvus perfectum
celebrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
celebrātūrum esse
Participium praesēns
celebrāns
Participium futūrum
celebrātūrus
Gerundium (genitīvus)
celebrandī
Gerundium (datīvus)
celebrandō
Gerundium (accūsātīvus)
celebrandum
Gerundium (ablātīvus)
celebrandō
Supīnum (accūsātīvus)
celebrātum
Supīnum (ablātīvus)
celebrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego celebror
celebrāris
is / ea / id celebrātur
nōs celebrāmur
vōs celebrāminī
eī / eae / ea celebrantur
Indicātīvus imperfectum
ego celebrābar
celebrābāris
is / ea / id celebrābātur
nōs celebrābāmur
vōs celebrābāminī
eī / eae / ea celebrābantur
Indicātīvus futūrum
ego celebrābor
celebrāberis
is / ea / id celebrābitur
nōs celebrābimur
vōs celebrābiminī
eī / eae / ea celebrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego celebrer
celebrēris
is / ea / id celebrētur
nōs celebrēmur
vōs celebrēminī
eī / eae / ea celebrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego celebrārer
celebrārēris
is / ea / id celebrārētur
nōs celebrārēmur
vōs celebrārēminī
eī / eae / ea celebrārentur
Imperātīvus praesēns
celebrāre
vōs celebrāminī
Imperātīvus futūrum
celebrātor
is / ea / id celebrātor
eī / eae / ea celebrantor
Īnfīnītīvus praesēns
celebrārī
Īnfīnītīvus perfectum
celebrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
celebrātum īrī
Participium perfectum
celebrātus
Participium futūrum
celebrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary