HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← cantito — definition

Conjugation of cantito

Regular CEFR B1
[ˈkan.tɪ.toː]

to sing often or repeatedly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cantitō
tū cantitās
is / ea / id cantitat
nōs cantitāmus
vōs cantitātis
eī / eae / ea cantitant
Indicātīvus imperfectum
ego cantitābam
tū cantitābās
is / ea / id cantitābat
nōs cantitābāmus
vōs cantitābātis
eī / eae / ea cantitābant
Indicātīvus futūrum
ego cantitābō
tū cantitābis
is / ea / id cantitābit
nōs cantitābimus
vōs cantitābitis
eī / eae / ea cantitābunt
Indicātīvus perfectum
ego cantitāvī
tū cantitāvistī
is / ea / id cantitāvit
nōs cantitāvimus
vōs cantitāvistis
eī / eae / ea cantitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cantitāveram
tū cantitāverās
is / ea / id cantitāverat
nōs cantitāverāmus
vōs cantitāverātis
eī / eae / ea cantitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cantitāverō
tū cantitāveris
is / ea / id cantitāverit
nōs cantitāverimus
vōs cantitāveritis
eī / eae / ea cantitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego cantitem
tū cantitēs
is / ea / id cantitet
nōs cantitēmus
vōs cantitētis
eī / eae / ea cantitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego cantitārem
tū cantitārēs
is / ea / id cantitāret
nōs cantitārēmus
vōs cantitārētis
eī / eae / ea cantitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego cantitāverim
tū cantitāverīs
is / ea / id cantitāverit
nōs cantitāverīmus
vōs cantitāverītis
eī / eae / ea cantitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cantitāvissem
tū cantitāvissēs
is / ea / id cantitāvisset
nōs cantitāvissēmus
vōs cantitāvissētis
eī / eae / ea cantitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū cantitā
vōs cantitāte
Imperātīvus futūrum
tū cantitātō
is / ea / id cantitātō
vōs cantitātōte
eī / eae / ea cantitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— cantitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— cantitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cantitātūrum esse
Participium praesēns
— cantitāns
Participium futūrum
— cantitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— cantitandī
Gerundium (datīvus)
— cantitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— cantitandum
Gerundium (ablātīvus)
— cantitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— cantitātum
Supīnum (ablātīvus)
— cantitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cantitor
tū cantitāris
is / ea / id cantitātur
nōs cantitāmur
vōs cantitāminī
eī / eae / ea cantitantur
Indicātīvus imperfectum
ego cantitābar
tū cantitābāris
is / ea / id cantitābātur
nōs cantitābāmur
vōs cantitābāminī
eī / eae / ea cantitābantur
Indicātīvus futūrum
ego cantitābor
tū cantitāberis
is / ea / id cantitābitur
nōs cantitābimur
vōs cantitābiminī
eī / eae / ea cantitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego cantiter
tū cantitēris
is / ea / id cantitētur
nōs cantitēmur
vōs cantitēminī
eī / eae / ea cantitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cantitārer
tū cantitārēris
is / ea / id cantitārētur
nōs cantitārēmur
vōs cantitārēminī
eī / eae / ea cantitārentur
Imperātīvus praesēns
tū cantitāre
vōs cantitāminī
Imperātīvus futūrum
tū cantitātor
is / ea / id cantitātor
eī / eae / ea cantitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— cantitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— cantitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cantitātum īrī
Participium perfectum
— cantitātus
Participium futūrum
— cantitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary