HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← consentio — definition

Conjugation of consentio

Regular CEFR B2
[kõːˈsɛn.ti.oː]

to assent to, to consent to do something specific Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsentiō
tū cōnsentīs
is / ea / id cōnsentit
nōs cōnsentīmus
vōs cōnsentītis
eī / eae / ea cōnsentiunt
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsentiēbam
tū cōnsentiēbās
is / ea / id cōnsentiēbat
nōs cōnsentiēbāmus
vōs cōnsentiēbātis
eī / eae / ea cōnsentiēbant
Indicātīvus futūrum
ego cōnsentiam
tū cōnsentiēs
is / ea / id cōnsentiet
nōs cōnsentiēmus
vōs cōnsentiētis
eī / eae / ea cōnsentient
Indicātīvus perfectum
ego cōnsēnsī
tū cōnsēnsistī
is / ea / id cōnsēnsit
nōs cōnsēnsimus
vōs cōnsēnsistis
eī / eae / ea cōnsēnsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego cōnsēnseram
tū cōnsēnserās
is / ea / id cōnsēnserat
nōs cōnsēnserāmus
vōs cōnsēnserātis
eī / eae / ea cōnsēnserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego cōnsēnserō
tū cōnsēnseris
is / ea / id cōnsēnserit
nōs cōnsēnserimus
vōs cōnsēnseritis
eī / eae / ea cōnsēnserint
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsentiam
tū cōnsentiās
is / ea / id cōnsentiat
nōs cōnsentiāmus
vōs cōnsentiātis
eī / eae / ea cōnsentiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsentīrem
tū cōnsentīrēs
is / ea / id cōnsentīret
nōs cōnsentīrēmus
vōs cōnsentīrētis
eī / eae / ea cōnsentīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego cōnsēnserim
tū cōnsēnserīs
is / ea / id cōnsēnserit
nōs cōnsēnserīmus
vōs cōnsēnserītis
eī / eae / ea cōnsēnserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego cōnsēnsissem
tū cōnsēnsissēs
is / ea / id cōnsēnsisset
nōs cōnsēnsissēmus
vōs cōnsēnsissētis
eī / eae / ea cōnsēnsissent
Imperātīvus praesēns
tū cōnsentī
vōs cōnsentīte
Imperātīvus futūrum
tū cōnsentītō
is / ea / id cōnsentītō
vōs cōnsentītōte
eī / eae / ea cōnsentiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsentīre
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsēnsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsēnsūrum esse
Participium praesēns
— cōnsentiēns
Participium futūrum
— cōnsēnsūrus
Gerundium (genitīvus)
— cōnsentiendī
Gerundium (datīvus)
— cōnsentiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— cōnsentiendum
Gerundium (ablātīvus)
— cōnsentiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— cōnsēnsum
Supīnum (ablātīvus)
— cōnsēnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego cōnsentior
tū cōnsentīris
is / ea / id cōnsentītur
nōs cōnsentīmur
vōs cōnsentīminī
eī / eae / ea cōnsentiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego cōnsentiēbar
tū cōnsentiēbāris
is / ea / id cōnsentiēbātur
nōs cōnsentiēbāmur
vōs cōnsentiēbāminī
eī / eae / ea cōnsentiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego cōnsentiar
tū cōnsentiēris
is / ea / id cōnsentiētur
nōs cōnsentiēmur
vōs cōnsentiēminī
eī / eae / ea cōnsentientur
Coniūnctīvus praesēns
ego cōnsentiar
tū cōnsentiāris
is / ea / id cōnsentiātur
nōs cōnsentiāmur
vōs cōnsentiāminī
eī / eae / ea cōnsentiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego cōnsentīrer
tū cōnsentīrēris
is / ea / id cōnsentīrētur
nōs cōnsentīrēmur
vōs cōnsentīrēminī
eī / eae / ea cōnsentīrentur
Imperātīvus praesēns
tū cōnsentīre
vōs cōnsentīminī
Imperātīvus futūrum
tū cōnsentītor
is / ea / id cōnsentītor
eī / eae / ea cōnsentiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— cōnsentīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— cōnsēnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— cōnsēnsum īrī
Participium perfectum
— cōnsēnsus
Participium futūrum
— cōnsentiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary