HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← bovinor — definition

Conjugation of bovinor

Regular CEFR B1
[bɔˈwiː.nɔr]

to bellow at, revile, brawl Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego bovīnor
tū bovīnāris
is / ea / id bovīnātur
nōs bovīnāmur
vōs bovīnāminī
eī / eae / ea bovīnantur
Indicātīvus imperfectum
ego bovīnābar
tū bovīnābāris
is / ea / id bovīnābātur
nōs bovīnābāmur
vōs bovīnābāminī
eī / eae / ea bovīnābantur
Indicātīvus futūrum
ego bovīnābor
tū bovīnāberis
is / ea / id bovīnābitur
nōs bovīnābimur
vōs bovīnābiminī
eī / eae / ea bovīnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego bovīner
tū bovīnēris
is / ea / id bovīnētur
nōs bovīnēmur
vōs bovīnēminī
eī / eae / ea bovīnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego bovīnārer
tū bovīnārēris
is / ea / id bovīnārētur
nōs bovīnārēmur
vōs bovīnārēminī
eī / eae / ea bovīnārentur
Imperātīvus praesēns
tū bovīnāre
vōs bovīnāminī
Imperātīvus futūrum
tū bovīnātor
is / ea / id bovīnātor
eī / eae / ea bovīnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— bovīnārī
Participium praesēns
— bovīnāns
Gerundium (genitīvus)
— bovīnandī
Gerundium (datīvus)
— bovīnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— bovīnandum
Gerundium (ablātīvus)
— bovīnandō

Vox passīva

Participium futūrum
— bovīnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary