HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← beneplaceo — definition

Conjugation of beneplaceo

Regular CEFR B2
[bɛ.neːˈpɫa.ke.oː]

to please (be pleasing to) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego benēplaceō
tū benēplacēs
is / ea / id benēplacet
nōs benēplacēmus
vōs benēplacētis
eī / eae / ea benēplacent
Indicātīvus imperfectum
ego benēplacēbam
tū benēplacēbās
is / ea / id benēplacēbat
nōs benēplacēbāmus
vōs benēplacēbātis
eī / eae / ea benēplacēbant
Indicātīvus futūrum
ego benēplacēbō
tū benēplacēbis
is / ea / id benēplacēbit
nōs benēplacēbimus
vōs benēplacēbitis
eī / eae / ea benēplacēbunt
Indicātīvus perfectum
ego benēplacuī
tū benēplacuistī
is / ea / id benēplacuit
nōs benēplacuimus
vōs benēplacuistis
eī / eae / ea benēplacuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego benēplacueram
tū benēplacuerās
is / ea / id benēplacuerat
nōs benēplacuerāmus
vōs benēplacuerātis
eī / eae / ea benēplacuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego benēplacuerō
tū benēplacueris
is / ea / id benēplacuerit
nōs benēplacuerimus
vōs benēplacueritis
eī / eae / ea benēplacuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego benēplaceam
tū benēplaceās
is / ea / id benēplaceat
nōs benēplaceāmus
vōs benēplaceātis
eī / eae / ea benēplaceant
Coniūnctīvus imperfectum
ego benēplacērem
tū benēplacērēs
is / ea / id benēplacēret
nōs benēplacērēmus
vōs benēplacērētis
eī / eae / ea benēplacērent
Coniūnctīvus perfectum
ego benēplacuerim
tū benēplacuerīs
is / ea / id benēplacuerit
nōs benēplacuerīmus
vōs benēplacuerītis
eī / eae / ea benēplacuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego benēplacuissem
tū benēplacuissēs
is / ea / id benēplacuisset
nōs benēplacuissēmus
vōs benēplacuissētis
eī / eae / ea benēplacuissent
Imperātīvus praesēns
tū benēplacē
vōs benēplacēte
Imperātīvus futūrum
tū benēplacētō
is / ea / id benēplacētō
vōs benēplacētōte
eī / eae / ea benēplacentō
Īnfīnītīvus praesēns
— benēplacēre
Īnfīnītīvus perfectum
— benēplacuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— benēplacitūrum esse
Participium praesēns
— benēplacēns
Participium futūrum
— benēplacitūrus
Gerundium (genitīvus)
— benēplacendī
Gerundium (datīvus)
— benēplacendō
Gerundium (accūsātīvus)
— benēplacendum
Gerundium (ablātīvus)
— benēplacendō
Supīnum (accūsātīvus)
— benēplacitum
Supīnum (ablātīvus)
— benēplacitū

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary