HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← benedico — definición

Conjugation of benedico

Regular CEFR B2
/[bɛ.nɛˈdiː.koː]/

to speak well of someone, commend Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego benedīcō
benedīcis
is / ea / id benedīcit
nōs benedīcimus
vōs benedīcitis
eī / eae / ea benedīcunt
Indicātīvus imperfectum
ego benedīcēbam
benedīcēbās
is / ea / id benedīcēbat
nōs benedīcēbāmus
vōs benedīcēbātis
eī / eae / ea benedīcēbant
Indicātīvus futūrum
ego benedīcam
benedīcēs
is / ea / id benedīcet
nōs benedīcēmus
vōs benedīcētis
eī / eae / ea benedīcent
Indicātīvus perfectum
ego benedīxī
benedīxistī
is / ea / id benedīxit
nōs benedīximus
vōs benedīxistis
eī / eae / ea benedīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego benedīxeram
benedīxerās
is / ea / id benedīxerat
nōs benedīxerāmus
vōs benedīxerātis
eī / eae / ea benedīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego benedīxerō
benedīxeris
is / ea / id benedīxerit
nōs benedīxerimus
vōs benedīxeritis
eī / eae / ea benedīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego benedīcam
benedīcās
is / ea / id benedīcat
nōs benedīcāmus
vōs benedīcātis
eī / eae / ea benedīcant
Coniūnctīvus imperfectum
ego benedīcerem
benedīcerēs
is / ea / id benedīceret
nōs benedīcerēmus
vōs benedīcerētis
eī / eae / ea benedīcerent
Coniūnctīvus perfectum
ego benedīxerim
benedīxerīs
is / ea / id benedīxerit
nōs benedīxerīmus
vōs benedīxerītis
eī / eae / ea benedīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego benedīxissem
benedīxissēs
is / ea / id benedīxisset
nōs benedīxissēmus
vōs benedīxissētis
eī / eae / ea benedīxissent
Imperātīvus praesēns
benedīc
vōs benedīcite
Imperātīvus futūrum
benedīcitō
is / ea / id benedīcitō
vōs benedīcitōte
eī / eae / ea benedīcuntō
Īnfīnītīvus praesēns
benedīcere
Īnfīnītīvus perfectum
benedīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
benedictūrum esse
Participium praesēns
benedīcēns
Participium futūrum
benedictūrus
Gerundium (genitīvus)
benedīcendī
Gerundium (datīvus)
benedīcendō
Gerundium (accūsātīvus)
benedīcendum
Gerundium (ablātīvus)
benedīcendō
Supīnum (accūsātīvus)
benedictum
Supīnum (ablātīvus)
benedictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego benedīcor
benedīceris
is / ea / id benedīcitur
nōs benedīcimur
vōs benedīciminī
eī / eae / ea benedīcuntur
Indicātīvus imperfectum
ego benedīcēbar
benedīcēbāris
is / ea / id benedīcēbātur
nōs benedīcēbāmur
vōs benedīcēbāminī
eī / eae / ea benedīcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego benedīcar
benedīcēris
is / ea / id benedīcētur
nōs benedīcēmur
vōs benedīcēminī
eī / eae / ea benedīcentur
Coniūnctīvus praesēns
ego benedīcar
benedīcāris
is / ea / id benedīcātur
nōs benedīcāmur
vōs benedīcāminī
eī / eae / ea benedīcantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego benedīcerer
benedīcerēris
is / ea / id benedīcerētur
nōs benedīcerēmur
vōs benedīcerēminī
eī / eae / ea benedīcerentur
Imperātīvus praesēns
benedīcere
vōs benedīciminī
Imperātīvus futūrum
benedīcitor
is / ea / id benedīcitor
eī / eae / ea benedīcuntor
Īnfīnītīvus praesēns
benedīcī
Īnfīnītīvus perfectum
benedictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
benedictum īrī
Participium perfectum
benedictus
Participium futūrum
benedīcendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary