HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← benedico — definition

Conjugation of benedico

Regular CEFR B2
[bɛ.nɛˈdiː.koː]

to speak well of someone, commend Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego benedīcō
tū benedīcis
is / ea / id benedīcit
nōs benedīcimus
vōs benedīcitis
eī / eae / ea benedīcunt
Indicātīvus imperfectum
ego benedīcēbam
tū benedīcēbās
is / ea / id benedīcēbat
nōs benedīcēbāmus
vōs benedīcēbātis
eī / eae / ea benedīcēbant
Indicātīvus futūrum
ego benedīcam
tū benedīcēs
is / ea / id benedīcet
nōs benedīcēmus
vōs benedīcētis
eī / eae / ea benedīcent
Indicātīvus perfectum
ego benedīxī
tū benedīxistī
is / ea / id benedīxit
nōs benedīximus
vōs benedīxistis
eī / eae / ea benedīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego benedīxeram
tū benedīxerās
is / ea / id benedīxerat
nōs benedīxerāmus
vōs benedīxerātis
eī / eae / ea benedīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego benedīxerō
tū benedīxeris
is / ea / id benedīxerit
nōs benedīxerimus
vōs benedīxeritis
eī / eae / ea benedīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego benedīcam
tū benedīcās
is / ea / id benedīcat
nōs benedīcāmus
vōs benedīcātis
eī / eae / ea benedīcant
Coniūnctīvus imperfectum
ego benedīcerem
tū benedīcerēs
is / ea / id benedīceret
nōs benedīcerēmus
vōs benedīcerētis
eī / eae / ea benedīcerent
Coniūnctīvus perfectum
ego benedīxerim
tū benedīxerīs
is / ea / id benedīxerit
nōs benedīxerīmus
vōs benedīxerītis
eī / eae / ea benedīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego benedīxissem
tū benedīxissēs
is / ea / id benedīxisset
nōs benedīxissēmus
vōs benedīxissētis
eī / eae / ea benedīxissent
Imperātīvus praesēns
tū benedīc
vōs benedīcite
Imperātīvus futūrum
tū benedīcitō
is / ea / id benedīcitō
vōs benedīcitōte
eī / eae / ea benedīcuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— benedīcere
Īnfīnītīvus perfectum
— benedīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— benedictūrum esse
Participium praesēns
— benedīcēns
Participium futūrum
— benedictūrus
Gerundium (genitīvus)
— benedīcendī
Gerundium (datīvus)
— benedīcendō
Gerundium (accūsātīvus)
— benedīcendum
Gerundium (ablātīvus)
— benedīcendō
Supīnum (accūsātīvus)
— benedictum
Supīnum (ablātīvus)
— benedictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego benedīcor
tū benedīceris
is / ea / id benedīcitur
nōs benedīcimur
vōs benedīciminī
eī / eae / ea benedīcuntur
Indicātīvus imperfectum
ego benedīcēbar
tū benedīcēbāris
is / ea / id benedīcēbātur
nōs benedīcēbāmur
vōs benedīcēbāminī
eī / eae / ea benedīcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego benedīcar
tū benedīcēris
is / ea / id benedīcētur
nōs benedīcēmur
vōs benedīcēminī
eī / eae / ea benedīcentur
Coniūnctīvus praesēns
ego benedīcar
tū benedīcāris
is / ea / id benedīcātur
nōs benedīcāmur
vōs benedīcāminī
eī / eae / ea benedīcantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego benedīcerer
tū benedīcerēris
is / ea / id benedīcerētur
nōs benedīcerēmur
vōs benedīcerēminī
eī / eae / ea benedīcerentur
Imperātīvus praesēns
tū benedīcere
vōs benedīciminī
Imperātīvus futūrum
tū benedīcitor
is / ea / id benedīcitor
eī / eae / ea benedīcuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— benedīcī
Īnfīnītīvus perfectum
— benedictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— benedictum īrī
Participium perfectum
— benedictus
Participium futūrum
— benedīcendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary