HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← avello — definición

Conjugation of avello

Regular CEFR B1
/[aːˈwɛl.loː]/

to tear off or away; to wrest Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego āvellō
āvellis
is / ea / id āvellit
nōs āvellimus
vōs āvellitis
eī / eae / ea āvellunt
Indicātīvus imperfectum
ego āvellēbam
āvellēbās
is / ea / id āvellēbat
nōs āvellēbāmus
vōs āvellēbātis
eī / eae / ea āvellēbant
Indicātīvus futūrum
ego āvellam
āvellēs
is / ea / id āvellet
nōs āvellēmus
vōs āvellētis
eī / eae / ea āvellent
Indicātīvus perfectum
ego āvulsī
āvulsistī
is / ea / id āvulsit
nōs āvulsimus
vōs āvulsistis
eī / eae / ea āvulsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego āvulseram
āvulserās
is / ea / id āvulserat
nōs āvulserāmus
vōs āvulserātis
eī / eae / ea āvulserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego āvulserō
āvulseris
is / ea / id āvulserit
nōs āvulserimus
vōs āvulseritis
eī / eae / ea āvulserint
Coniūnctīvus praesēns
ego āvellam
āvellās
is / ea / id āvellat
nōs āvellāmus
vōs āvellātis
eī / eae / ea āvellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego āvellerem
āvellerēs
is / ea / id āvelleret
nōs āvellerēmus
vōs āvellerētis
eī / eae / ea āvellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego āvulserim
āvulserīs
is / ea / id āvulserit
nōs āvulserīmus
vōs āvulserītis
eī / eae / ea āvulserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego āvulsissem
āvulsissēs
is / ea / id āvulsisset
nōs āvulsissēmus
vōs āvulsissētis
eī / eae / ea āvulsissent
Imperātīvus praesēns
āvelle
vōs āvellite
Imperātīvus futūrum
āvellitō
is / ea / id āvellitō
vōs āvellitōte
eī / eae / ea āvelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
āvellere
Īnfīnītīvus perfectum
āvulsisse
Īnfīnītīvus futūrum
āvulsūrum esse
Participium praesēns
āvellēns
Participium futūrum
āvulsūrus
Gerundium (genitīvus)
āvellendī
Gerundium (datīvus)
āvellendō
Gerundium (accūsātīvus)
āvellendum
Gerundium (ablātīvus)
āvellendō
Supīnum (accūsātīvus)
āvulsum
Supīnum (ablātīvus)
āvulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego āvellor
āvelleris
is / ea / id āvellitur
nōs āvellimur
vōs āvelliminī
eī / eae / ea āvelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego āvellēbar
āvellēbāris
is / ea / id āvellēbātur
nōs āvellēbāmur
vōs āvellēbāminī
eī / eae / ea āvellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego āvellar
āvellēris
is / ea / id āvellētur
nōs āvellēmur
vōs āvellēminī
eī / eae / ea āvellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego āvellar
āvellāris
is / ea / id āvellātur
nōs āvellāmur
vōs āvellāminī
eī / eae / ea āvellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego āvellerer
āvellerēris
is / ea / id āvellerētur
nōs āvellerēmur
vōs āvellerēminī
eī / eae / ea āvellerentur
Imperātīvus praesēns
āvellere
vōs āvelliminī
Imperātīvus futūrum
āvellitor
is / ea / id āvellitor
eī / eae / ea āvelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
āvellī
Īnfīnītīvus perfectum
āvulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
āvulsum īrī
Participium perfectum
āvulsus
Participium futūrum
āvellendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary