HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← avello — definition

Conjugation of avello

Regular CEFR B1
[aːˈwɛl.loː]

to tear off or away; to wrest Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego āvellō
tū āvellis
is / ea / id āvellit
nōs āvellimus
vōs āvellitis
eī / eae / ea āvellunt
Indicātīvus imperfectum
ego āvellēbam
tū āvellēbās
is / ea / id āvellēbat
nōs āvellēbāmus
vōs āvellēbātis
eī / eae / ea āvellēbant
Indicātīvus futūrum
ego āvellam
tū āvellēs
is / ea / id āvellet
nōs āvellēmus
vōs āvellētis
eī / eae / ea āvellent
Indicātīvus perfectum
ego āvulsī
tū āvulsistī
is / ea / id āvulsit
nōs āvulsimus
vōs āvulsistis
eī / eae / ea āvulsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego āvulseram
tū āvulserās
is / ea / id āvulserat
nōs āvulserāmus
vōs āvulserātis
eī / eae / ea āvulserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego āvulserō
tū āvulseris
is / ea / id āvulserit
nōs āvulserimus
vōs āvulseritis
eī / eae / ea āvulserint
Coniūnctīvus praesēns
ego āvellam
tū āvellās
is / ea / id āvellat
nōs āvellāmus
vōs āvellātis
eī / eae / ea āvellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego āvellerem
tū āvellerēs
is / ea / id āvelleret
nōs āvellerēmus
vōs āvellerētis
eī / eae / ea āvellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego āvulserim
tū āvulserīs
is / ea / id āvulserit
nōs āvulserīmus
vōs āvulserītis
eī / eae / ea āvulserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego āvulsissem
tū āvulsissēs
is / ea / id āvulsisset
nōs āvulsissēmus
vōs āvulsissētis
eī / eae / ea āvulsissent
Imperātīvus praesēns
tū āvelle
vōs āvellite
Imperātīvus futūrum
tū āvellitō
is / ea / id āvellitō
vōs āvellitōte
eī / eae / ea āvelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— āvellere
Īnfīnītīvus perfectum
— āvulsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— āvulsūrum esse
Participium praesēns
— āvellēns
Participium futūrum
— āvulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— āvellendī
Gerundium (datīvus)
— āvellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— āvellendum
Gerundium (ablātīvus)
— āvellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— āvulsum
Supīnum (ablātīvus)
— āvulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego āvellor
tū āvelleris
is / ea / id āvellitur
nōs āvellimur
vōs āvelliminī
eī / eae / ea āvelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego āvellēbar
tū āvellēbāris
is / ea / id āvellēbātur
nōs āvellēbāmur
vōs āvellēbāminī
eī / eae / ea āvellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego āvellar
tū āvellēris
is / ea / id āvellētur
nōs āvellēmur
vōs āvellēminī
eī / eae / ea āvellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego āvellar
tū āvellāris
is / ea / id āvellātur
nōs āvellāmur
vōs āvellāminī
eī / eae / ea āvellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego āvellerer
tū āvellerēris
is / ea / id āvellerētur
nōs āvellerēmur
vōs āvellerēminī
eī / eae / ea āvellerentur
Imperātīvus praesēns
tū āvellere
vōs āvelliminī
Imperātīvus futūrum
tū āvellitor
is / ea / id āvellitor
eī / eae / ea āvelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— āvellī
Īnfīnītīvus perfectum
— āvulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— āvulsum īrī
Participium perfectum
— āvulsus
Participium futūrum
— āvellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary