Conjugation of auxilior
/[au̯kˈsɪ.li.ɔr]/to help, aid, assist; to be useful Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | auxilior |
| tū | auxiliāris |
| is / ea / id | auxiliātur |
| nōs | auxiliāmur |
| vōs | auxiliāminī |
| eī / eae / ea | auxiliantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | auxiliābar |
| tū | auxiliābāris |
| is / ea / id | auxiliābātur |
| nōs | auxiliābāmur |
| vōs | auxiliābāminī |
| eī / eae / ea | auxiliābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | auxiliābor |
| tū | auxiliāberis |
| is / ea / id | auxiliābitur |
| nōs | auxiliābimur |
| vōs | auxiliābiminī |
| eī / eae / ea | auxiliābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | auxilier |
| tū | auxiliēris |
| is / ea / id | auxiliētur |
| nōs | auxiliēmur |
| vōs | auxiliēminī |
| eī / eae / ea | auxilientur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | auxiliārer |
| tū | auxiliārēris |
| is / ea / id | auxiliārētur |
| nōs | auxiliārēmur |
| vōs | auxiliārēminī |
| eī / eae / ea | auxiliārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | auxiliāre |
| vōs | auxiliāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | auxiliātor |
| is / ea / id | auxiliātor |
| eī / eae / ea | auxiliantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | auxiliārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | auxiliātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | auxiliātūrum esse |
Participium praesēns
| — | auxiliāns |
Participium futūrum
| — | auxiliātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | auxiliandī |
Gerundium (datīvus)
| — | auxiliandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | auxiliandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | auxiliandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | auxiliātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | auxiliātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | auxiliandus |