Conjugation of auspicor
[ˈau̯s.pɪ.kɔr]to begin or undertake under good auspices Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | auspicor |
| tū | auspicāris |
| is / ea / id | auspicātur |
| nōs | auspicāmur |
| vōs | auspicāminī |
| eī / eae / ea | auspicantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | auspicābar |
| tū | auspicābāris |
| is / ea / id | auspicābātur |
| nōs | auspicābāmur |
| vōs | auspicābāminī |
| eī / eae / ea | auspicābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | auspicābor |
| tū | auspicāberis |
| is / ea / id | auspicābitur |
| nōs | auspicābimur |
| vōs | auspicābiminī |
| eī / eae / ea | auspicābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | auspicer |
| tū | auspicēris |
| is / ea / id | auspicētur |
| nōs | auspicēmur |
| vōs | auspicēminī |
| eī / eae / ea | auspicentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | auspicārer |
| tū | auspicārēris |
| is / ea / id | auspicārētur |
| nōs | auspicārēmur |
| vōs | auspicārēminī |
| eī / eae / ea | auspicārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | auspicāre |
| vōs | auspicāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | auspicātor |
| is / ea / id | auspicātor |
| eī / eae / ea | auspicantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | auspicārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | auspicātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | auspicātūrum esse |
Participium praesēns
| — | auspicāns |
Participium futūrum
| — | auspicātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | auspicandī |
Gerundium (datīvus)
| — | auspicandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | auspicandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | auspicandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | auspicātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | auspicātū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | auspicandus |