HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aucto — definición

Conjugation of aucto

Regular CEFR B1
/[ˈau̯k.toː]/

ablative/dative neuter/masculine singular of auctus Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego auctō
auctās
is / ea / id auctat
nōs auctāmus
vōs auctātis
eī / eae / ea auctant
Indicātīvus imperfectum
ego auctābam
auctābās
is / ea / id auctābat
nōs auctābāmus
vōs auctābātis
eī / eae / ea auctābant
Indicātīvus futūrum
ego auctābō
auctābis
is / ea / id auctābit
nōs auctābimus
vōs auctābitis
eī / eae / ea auctābunt
Indicātīvus perfectum
ego auctāvī
auctāvistī
is / ea / id auctāvit
nōs auctāvimus
vōs auctāvistis
eī / eae / ea auctāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego auctāveram
auctāverās
is / ea / id auctāverat
nōs auctāverāmus
vōs auctāverātis
eī / eae / ea auctāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego auctāverō
auctāveris
is / ea / id auctāverit
nōs auctāverimus
vōs auctāveritis
eī / eae / ea auctāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego auctem
auctēs
is / ea / id auctet
nōs auctēmus
vōs auctētis
eī / eae / ea auctent
Coniūnctīvus imperfectum
ego auctārem
auctārēs
is / ea / id auctāret
nōs auctārēmus
vōs auctārētis
eī / eae / ea auctārent
Coniūnctīvus perfectum
ego auctāverim
auctāverīs
is / ea / id auctāverit
nōs auctāverīmus
vōs auctāverītis
eī / eae / ea auctāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego auctāvissem
auctāvissēs
is / ea / id auctāvisset
nōs auctāvissēmus
vōs auctāvissētis
eī / eae / ea auctāvissent
Imperātīvus praesēns
auctā
vōs auctāte
Imperātīvus futūrum
auctātō
is / ea / id auctātō
vōs auctātōte
eī / eae / ea auctantō
Īnfīnītīvus praesēns
auctāre
Īnfīnītīvus perfectum
auctāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
auctātūrum esse
Participium praesēns
auctāns
Participium futūrum
auctātūrus
Gerundium (genitīvus)
auctandī
Gerundium (datīvus)
auctandō
Gerundium (accūsātīvus)
auctandum
Gerundium (ablātīvus)
auctandō
Supīnum (accūsātīvus)
auctātum
Supīnum (ablātīvus)
auctātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego auctor
auctāris
is / ea / id auctātur
nōs auctāmur
vōs auctāminī
eī / eae / ea auctantur
Indicātīvus imperfectum
ego auctābar
auctābāris
is / ea / id auctābātur
nōs auctābāmur
vōs auctābāminī
eī / eae / ea auctābantur
Indicātīvus futūrum
ego auctābor
auctāberis
is / ea / id auctābitur
nōs auctābimur
vōs auctābiminī
eī / eae / ea auctābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego aucter
auctēris
is / ea / id auctētur
nōs auctēmur
vōs auctēminī
eī / eae / ea auctentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego auctārer
auctārēris
is / ea / id auctārētur
nōs auctārēmur
vōs auctārēminī
eī / eae / ea auctārentur
Imperātīvus praesēns
auctāre
vōs auctāminī
Imperātīvus futūrum
auctātor
is / ea / id auctātor
eī / eae / ea auctantor
Īnfīnītīvus praesēns
auctārī
Īnfīnītīvus perfectum
auctātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
auctātum īrī
Participium perfectum
auctātus
Participium futūrum
auctandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary