HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attribuo — definition

Conjugation of attribuo

Regular CEFR B2
[atˈtrɪ.bu.oː]

to assign, bestow, appoint Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attribuō
tū attribuis
is / ea / id attribuit
nōs attribuimus
vōs attribuitis
eī / eae / ea attribuunt
Indicātīvus imperfectum
ego attribuēbam
tū attribuēbās
is / ea / id attribuēbat
nōs attribuēbāmus
vōs attribuēbātis
eī / eae / ea attribuēbant
Indicātīvus futūrum
ego attribuam
tū attribuēs
is / ea / id attribuet
nōs attribuēmus
vōs attribuētis
eī / eae / ea attribuent
Indicātīvus perfectum
ego attribuī
tū attribuistī
is / ea / id attribuit
nōs attribuimus
vōs attribuistis
eī / eae / ea attribuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attribueram
tū attribuerās
is / ea / id attribuerat
nōs attribuerāmus
vōs attribuerātis
eī / eae / ea attribuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attribuerō
tū attribueris
is / ea / id attribuerit
nōs attribuerimus
vōs attribueritis
eī / eae / ea attribuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attribuam
tū attribuās
is / ea / id attribuat
nōs attribuāmus
vōs attribuātis
eī / eae / ea attribuant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attribuerem
tū attribuerēs
is / ea / id attribueret
nōs attribuerēmus
vōs attribuerētis
eī / eae / ea attribuerent
Coniūnctīvus perfectum
ego attribuerim
tū attribuerīs
is / ea / id attribuerit
nōs attribuerīmus
vōs attribuerītis
eī / eae / ea attribuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attribuissem
tū attribuissēs
is / ea / id attribuisset
nōs attribuissēmus
vōs attribuissētis
eī / eae / ea attribuissent
Imperātīvus praesēns
tū attribue
vōs attribuite
Imperātīvus futūrum
tū attribuitō
is / ea / id attribuitō
vōs attribuitōte
eī / eae / ea attribuuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— attribuere
Īnfīnītīvus perfectum
— attribuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attribūtūrum esse
Participium praesēns
— attribuēns
Participium futūrum
— attribūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— attribuendī
Gerundium (datīvus)
— attribuendō
Gerundium (accūsātīvus)
— attribuendum
Gerundium (ablātīvus)
— attribuendō
Supīnum (accūsātīvus)
— attribūtum
Supīnum (ablātīvus)
— attribūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attribuor
tū attribueris
is / ea / id attribuitur
nōs attribuimur
vōs attribuiminī
eī / eae / ea attribuuntur
Indicātīvus imperfectum
ego attribuēbar
tū attribuēbāris
is / ea / id attribuēbātur
nōs attribuēbāmur
vōs attribuēbāminī
eī / eae / ea attribuēbantur
Indicātīvus futūrum
ego attribuar
tū attribuēris
is / ea / id attribuētur
nōs attribuēmur
vōs attribuēminī
eī / eae / ea attribuentur
Coniūnctīvus praesēns
ego attribuar
tū attribuāris
is / ea / id attribuātur
nōs attribuāmur
vōs attribuāminī
eī / eae / ea attribuantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attribuerer
tū attribuerēris
is / ea / id attribuerētur
nōs attribuerēmur
vōs attribuerēminī
eī / eae / ea attribuerentur
Imperātīvus praesēns
tū attribuere
vōs attribuiminī
Imperātīvus futūrum
tū attribuitor
is / ea / id attribuitor
eī / eae / ea attribuuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— attribuī
Īnfīnītīvus perfectum
— attribūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attribūtum īrī
Participium perfectum
— attribūtus
Participium futūrum
— attribuendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary