HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attono — definición

Conjugation of attono

Regular CEFR B1
/[ˈat.tɔ.noː]/

to stun, stupefy, fascinate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attonō
attonās
is / ea / id attonat
nōs attonāmus
vōs attonātis
eī / eae / ea attonant
Indicātīvus imperfectum
ego attonābam
attonābās
is / ea / id attonābat
nōs attonābāmus
vōs attonābātis
eī / eae / ea attonābant
Indicātīvus futūrum
ego attonābō
attonābis
is / ea / id attonābit
nōs attonābimus
vōs attonābitis
eī / eae / ea attonābunt
Indicātīvus perfectum
ego attonuī
attonuistī
is / ea / id attonuit
nōs attonuimus
vōs attonuistis
eī / eae / ea attonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attonueram
attonuerās
is / ea / id attonuerat
nōs attonuerāmus
vōs attonuerātis
eī / eae / ea attonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attonuerō
attonueris
is / ea / id attonuerit
nōs attonuerimus
vōs attonueritis
eī / eae / ea attonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attonem
attonēs
is / ea / id attonet
nōs attonēmus
vōs attonētis
eī / eae / ea attonent
Coniūnctīvus imperfectum
ego attonārem
attonārēs
is / ea / id attonāret
nōs attonārēmus
vōs attonārētis
eī / eae / ea attonārent
Coniūnctīvus perfectum
ego attonuerim
attonuerīs
is / ea / id attonuerit
nōs attonuerīmus
vōs attonuerītis
eī / eae / ea attonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attonuissem
attonuissēs
is / ea / id attonuisset
nōs attonuissēmus
vōs attonuissētis
eī / eae / ea attonuissent
Imperātīvus praesēns
attonā
vōs attonāte
Imperātīvus futūrum
attonātō
is / ea / id attonātō
vōs attonātōte
eī / eae / ea attonantō
Īnfīnītīvus praesēns
attonāre
Īnfīnītīvus perfectum
attonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
attonitūrum esse
Participium praesēns
attonāns
Participium futūrum
attonitūrus
Gerundium (genitīvus)
attonandī
Gerundium (datīvus)
attonandō
Gerundium (accūsātīvus)
attonandum
Gerundium (ablātīvus)
attonandō
Supīnum (accūsātīvus)
attonitum
Supīnum (ablātīvus)
attonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attonor
attonāris
is / ea / id attonātur
nōs attonāmur
vōs attonāminī
eī / eae / ea attonantur
Indicātīvus imperfectum
ego attonābar
attonābāris
is / ea / id attonābātur
nōs attonābāmur
vōs attonābāminī
eī / eae / ea attonābantur
Indicātīvus futūrum
ego attonābor
attonāberis
is / ea / id attonābitur
nōs attonābimur
vōs attonābiminī
eī / eae / ea attonābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attoner
attonēris
is / ea / id attonētur
nōs attonēmur
vōs attonēminī
eī / eae / ea attonentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attonārer
attonārēris
is / ea / id attonārētur
nōs attonārēmur
vōs attonārēminī
eī / eae / ea attonārentur
Imperātīvus praesēns
attonāre
vōs attonāminī
Imperātīvus futūrum
attonātor
is / ea / id attonātor
eī / eae / ea attonantor
Īnfīnītīvus praesēns
attonārī
Īnfīnītīvus perfectum
attonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
attonitum īrī
Participium perfectum
attonitus
Participium futūrum
attonandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary