HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attono — definition

Conjugation of attono

Regular CEFR B1
[ˈat.tɔ.noː]

to stun, stupefy, fascinate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attonō
tū attonās
is / ea / id attonat
nōs attonāmus
vōs attonātis
eī / eae / ea attonant
Indicātīvus imperfectum
ego attonābam
tū attonābās
is / ea / id attonābat
nōs attonābāmus
vōs attonābātis
eī / eae / ea attonābant
Indicātīvus futūrum
ego attonābō
tū attonābis
is / ea / id attonābit
nōs attonābimus
vōs attonābitis
eī / eae / ea attonābunt
Indicātīvus perfectum
ego attonuī
tū attonuistī
is / ea / id attonuit
nōs attonuimus
vōs attonuistis
eī / eae / ea attonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attonueram
tū attonuerās
is / ea / id attonuerat
nōs attonuerāmus
vōs attonuerātis
eī / eae / ea attonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attonuerō
tū attonueris
is / ea / id attonuerit
nōs attonuerimus
vōs attonueritis
eī / eae / ea attonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attonem
tū attonēs
is / ea / id attonet
nōs attonēmus
vōs attonētis
eī / eae / ea attonent
Coniūnctīvus imperfectum
ego attonārem
tū attonārēs
is / ea / id attonāret
nōs attonārēmus
vōs attonārētis
eī / eae / ea attonārent
Coniūnctīvus perfectum
ego attonuerim
tū attonuerīs
is / ea / id attonuerit
nōs attonuerīmus
vōs attonuerītis
eī / eae / ea attonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attonuissem
tū attonuissēs
is / ea / id attonuisset
nōs attonuissēmus
vōs attonuissētis
eī / eae / ea attonuissent
Imperātīvus praesēns
tū attonā
vōs attonāte
Imperātīvus futūrum
tū attonātō
is / ea / id attonātō
vōs attonātōte
eī / eae / ea attonantō
Īnfīnītīvus praesēns
— attonāre
Īnfīnītīvus perfectum
— attonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attonitūrum esse
Participium praesēns
— attonāns
Participium futūrum
— attonitūrus
Gerundium (genitīvus)
— attonandī
Gerundium (datīvus)
— attonandō
Gerundium (accūsātīvus)
— attonandum
Gerundium (ablātīvus)
— attonandō
Supīnum (accūsātīvus)
— attonitum
Supīnum (ablātīvus)
— attonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attonor
tū attonāris
is / ea / id attonātur
nōs attonāmur
vōs attonāminī
eī / eae / ea attonantur
Indicātīvus imperfectum
ego attonābar
tū attonābāris
is / ea / id attonābātur
nōs attonābāmur
vōs attonābāminī
eī / eae / ea attonābantur
Indicātīvus futūrum
ego attonābor
tū attonāberis
is / ea / id attonābitur
nōs attonābimur
vōs attonābiminī
eī / eae / ea attonābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attoner
tū attonēris
is / ea / id attonētur
nōs attonēmur
vōs attonēminī
eī / eae / ea attonentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attonārer
tū attonārēris
is / ea / id attonārētur
nōs attonārēmur
vōs attonārēminī
eī / eae / ea attonārentur
Imperātīvus praesēns
tū attonāre
vōs attonāminī
Imperātīvus futūrum
tū attonātor
is / ea / id attonātor
eī / eae / ea attonantor
Īnfīnītīvus praesēns
— attonārī
Īnfīnītīvus perfectum
— attonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attonitum īrī
Participium perfectum
— attonitus
Participium futūrum
— attonandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary