Conjugation of attollo
to lift, lift up; raise, raise up; elevate or sustain; rear Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attollō |
| tū | attollis |
| is / ea / id | attollit |
| nōs | attollimus |
| vōs | attollitis |
| eī / eae / ea | attollunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attollēbam |
| tū | attollēbās |
| is / ea / id | attollēbat |
| nōs | attollēbāmus |
| vōs | attollēbātis |
| eī / eae / ea | attollēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | attollam |
| tū | attollēs |
| is / ea / id | attollet |
| nōs | attollēmus |
| vōs | attollētis |
| eī / eae / ea | attollent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attollam |
| tū | attollās |
| is / ea / id | attollat |
| nōs | attollāmus |
| vōs | attollātis |
| eī / eae / ea | attollant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attollerem |
| tū | attollerēs |
| is / ea / id | attolleret |
| nōs | attollerēmus |
| vōs | attollerētis |
| eī / eae / ea | attollerent |
Imperātīvus praesēns
| tū | attolle |
| vōs | attollite |
Imperātīvus futūrum
| tū | attollitō |
| is / ea / id | attollitō |
| vōs | attollitōte |
| eī / eae / ea | attolluntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attollere |
Participium praesēns
| — | attollēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | attollendī |
Gerundium (datīvus)
| — | attollendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | attollendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | attollendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attollor |
| tū | attolleris |
| is / ea / id | attollitur |
| nōs | attollimur |
| vōs | attolliminī |
| eī / eae / ea | attolluntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attollēbar |
| tū | attollēbāris |
| is / ea / id | attollēbātur |
| nōs | attollēbāmur |
| vōs | attollēbāminī |
| eī / eae / ea | attollēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | attollar |
| tū | attollēris |
| is / ea / id | attollētur |
| nōs | attollēmur |
| vōs | attollēminī |
| eī / eae / ea | attollentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attollar |
| tū | attollāris |
| is / ea / id | attollātur |
| nōs | attollāmur |
| vōs | attollāminī |
| eī / eae / ea | attollantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attollerer |
| tū | attollerēris |
| is / ea / id | attollerētur |
| nōs | attollerēmur |
| vōs | attollerēminī |
| eī / eae / ea | attollerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | attollere |
| vōs | attolliminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | attollitor |
| is / ea / id | attollitor |
| eī / eae / ea | attolluntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attollī |
Participium futūrum
| — | attollendus |