HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attigo — definition

Conjugation of attigo

Regular CEFR B1
[ˈat.tɪ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attigō
tū attigis
is / ea / id attigit
nōs attigimus
vōs attigitis
eī / eae / ea attigunt
Indicātīvus imperfectum
ego attigēbam
tū attigēbās
is / ea / id attigēbat
nōs attigēbāmus
vōs attigēbātis
eī / eae / ea attigēbant
Indicātīvus futūrum
ego attigam
tū attigēs
is / ea / id attiget
nōs attigēmus
vōs attigētis
eī / eae / ea attigent
Indicātīvus perfectum
ego attigī
tū attigistī
is / ea / id attigit
nōs attigimus
vōs attigistis
eī / eae / ea attigērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attigeram
tū attigerās
is / ea / id attigerat
nōs attigerāmus
vōs attigerātis
eī / eae / ea attigerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attigerō
tū attigeris
is / ea / id attigerit
nōs attigerimus
vōs attigeritis
eī / eae / ea attigerint
Coniūnctīvus praesēns
ego attigam
tū attigās
is / ea / id attigat
nōs attigāmus
vōs attigātis
eī / eae / ea attigant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attigerem
tū attigerēs
is / ea / id attigeret
nōs attigerēmus
vōs attigerētis
eī / eae / ea attigerent
Coniūnctīvus perfectum
ego attigerim
tū attigerīs
is / ea / id attigerit
nōs attigerīmus
vōs attigerītis
eī / eae / ea attigerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attigissem
tū attigissēs
is / ea / id attigisset
nōs attigissēmus
vōs attigissētis
eī / eae / ea attigissent
Imperātīvus praesēns
tū attige
vōs attigite
Imperātīvus futūrum
tū attigitō
is / ea / id attigitō
vōs attigitōte
eī / eae / ea attiguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— attigere
Īnfīnītīvus perfectum
— attigisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attāctūrum esse
Participium praesēns
— attigēns
Participium futūrum
— attāctūrus
Gerundium (genitīvus)
— attigendī
Gerundium (datīvus)
— attigendō
Gerundium (accūsātīvus)
— attigendum
Gerundium (ablātīvus)
— attigendō
Supīnum (accūsātīvus)
— attāctum
Supīnum (ablātīvus)
— attāctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attigor
tū attigeris
is / ea / id attigitur
nōs attigimur
vōs attigiminī
eī / eae / ea attiguntur
Indicātīvus imperfectum
ego attigēbar
tū attigēbāris
is / ea / id attigēbātur
nōs attigēbāmur
vōs attigēbāminī
eī / eae / ea attigēbantur
Indicātīvus futūrum
ego attigar
tū attigēris
is / ea / id attigētur
nōs attigēmur
vōs attigēminī
eī / eae / ea attigentur
Coniūnctīvus praesēns
ego attigar
tū attigāris
is / ea / id attigātur
nōs attigāmur
vōs attigāminī
eī / eae / ea attigantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attigerer
tū attigerēris
is / ea / id attigerētur
nōs attigerēmur
vōs attigerēminī
eī / eae / ea attigerentur
Imperātīvus praesēns
tū attigere
vōs attigiminī
Imperātīvus futūrum
tū attigitor
is / ea / id attigitor
eī / eae / ea attiguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— attigī
Īnfīnītīvus perfectum
— attāctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attāctum īrī
Participium perfectum
— attāctus
Participium futūrum
— attigendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary