HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attero — definition

Conjugation of attero

Regular CEFR B1
[ˈat.tɛ.roː]

to weaken or impair; to attrit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego atterō
tū atteris
is / ea / id atterit
nōs atterimus
vōs atteritis
eī / eae / ea atterunt
Indicātīvus imperfectum
ego atterēbam
tū atterēbās
is / ea / id atterēbat
nōs atterēbāmus
vōs atterēbātis
eī / eae / ea atterēbant
Indicātīvus futūrum
ego atteram
tū atterēs
is / ea / id atteret
nōs atterēmus
vōs atterētis
eī / eae / ea atterent
Indicātīvus perfectum
ego attrīvī
tū attrīvistī
is / ea / id attrīvit
nōs attrīvimus
vōs attrīvistis
eī / eae / ea attrīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attrīveram
tū attrīverās
is / ea / id attrīverat
nōs attrīverāmus
vōs attrīverātis
eī / eae / ea attrīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attrīverō
tū attrīveris
is / ea / id attrīverit
nōs attrīverimus
vōs attrīveritis
eī / eae / ea attrīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego atteram
tū atterās
is / ea / id atterat
nōs atterāmus
vōs atterātis
eī / eae / ea atterant
Coniūnctīvus imperfectum
ego attererem
tū attererēs
is / ea / id attereret
nōs attererēmus
vōs attererētis
eī / eae / ea attererent
Coniūnctīvus perfectum
ego attrīverim
tū attrīverīs
is / ea / id attrīverit
nōs attrīverīmus
vōs attrīverītis
eī / eae / ea attrīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attrīvissem
tū attrīvissēs
is / ea / id attrīvisset
nōs attrīvissēmus
vōs attrīvissētis
eī / eae / ea attrīvissent
Imperātīvus praesēns
tū attere
vōs atterite
Imperātīvus futūrum
tū atteritō
is / ea / id atteritō
vōs atteritōte
eī / eae / ea atteruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— atterere
Īnfīnītīvus perfectum
— attrīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— attrītūrum esse
Participium praesēns
— atterēns
Participium futūrum
— attrītūrus
Gerundium (genitīvus)
— atterendī
Gerundium (datīvus)
— atterendō
Gerundium (accūsātīvus)
— atterendum
Gerundium (ablātīvus)
— atterendō
Supīnum (accūsātīvus)
— attrītum
Supīnum (ablātīvus)
— attrītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego atteror
tū attereris
is / ea / id atteritur
nōs atterimur
vōs atteriminī
eī / eae / ea atteruntur
Indicātīvus imperfectum
ego atterēbar
tū atterēbāris
is / ea / id atterēbātur
nōs atterēbāmur
vōs atterēbāminī
eī / eae / ea atterēbantur
Indicātīvus futūrum
ego atterar
tū atterēris
is / ea / id atterētur
nōs atterēmur
vōs atterēminī
eī / eae / ea atterentur
Coniūnctīvus praesēns
ego atterar
tū atterāris
is / ea / id atterātur
nōs atterāmur
vōs atterāminī
eī / eae / ea atterantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attererer
tū attererēris
is / ea / id attererētur
nōs attererēmur
vōs attererēminī
eī / eae / ea attererentur
Imperātīvus praesēns
tū atterere
vōs atteriminī
Imperātīvus futūrum
tū atteritor
is / ea / id atteritor
eī / eae / ea atteruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— atterī
Īnfīnītīvus perfectum
— attrītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— attrītum īrī
Participium perfectum
— attrītus
Participium futūrum
— atterendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary