Conjugation of attento
[atˈtɛn.toː]to strive after, attempt, try, assay, solicit Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attentō |
| tū | attentās |
| is / ea / id | attentat |
| nōs | attentāmus |
| vōs | attentātis |
| eī / eae / ea | attentant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attentābam |
| tū | attentābās |
| is / ea / id | attentābat |
| nōs | attentābāmus |
| vōs | attentābātis |
| eī / eae / ea | attentābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | attentābō |
| tū | attentābis |
| is / ea / id | attentābit |
| nōs | attentābimus |
| vōs | attentābitis |
| eī / eae / ea | attentābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | attentāvī |
| tū | attentāvistī |
| is / ea / id | attentāvit |
| nōs | attentāvimus |
| vōs | attentāvistis |
| eī / eae / ea | attentāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | attentāveram |
| tū | attentāverās |
| is / ea / id | attentāverat |
| nōs | attentāverāmus |
| vōs | attentāverātis |
| eī / eae / ea | attentāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | attentāverō |
| tū | attentāveris |
| is / ea / id | attentāverit |
| nōs | attentāverimus |
| vōs | attentāveritis |
| eī / eae / ea | attentāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attentem |
| tū | attentēs |
| is / ea / id | attentet |
| nōs | attentēmus |
| vōs | attentētis |
| eī / eae / ea | attentent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attentārem |
| tū | attentārēs |
| is / ea / id | attentāret |
| nōs | attentārēmus |
| vōs | attentārētis |
| eī / eae / ea | attentārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | attentāverim |
| tū | attentāverīs |
| is / ea / id | attentāverit |
| nōs | attentāverīmus |
| vōs | attentāverītis |
| eī / eae / ea | attentāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | attentāvissem |
| tū | attentāvissēs |
| is / ea / id | attentāvisset |
| nōs | attentāvissēmus |
| vōs | attentāvissētis |
| eī / eae / ea | attentāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | attentā |
| vōs | attentāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | attentātō |
| is / ea / id | attentātō |
| vōs | attentātōte |
| eī / eae / ea | attentantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attentāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attentāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attentātūrum esse |
Participium praesēns
| — | attentāns |
Participium futūrum
| — | attentātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | attentandī |
Gerundium (datīvus)
| — | attentandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | attentandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | attentandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | attentātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | attentātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attentor |
| tū | attentāris |
| is / ea / id | attentātur |
| nōs | attentāmur |
| vōs | attentāminī |
| eī / eae / ea | attentantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attentābar |
| tū | attentābāris |
| is / ea / id | attentābātur |
| nōs | attentābāmur |
| vōs | attentābāminī |
| eī / eae / ea | attentābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | attentābor |
| tū | attentāberis |
| is / ea / id | attentābitur |
| nōs | attentābimur |
| vōs | attentābiminī |
| eī / eae / ea | attentābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attenter |
| tū | attentēris |
| is / ea / id | attentētur |
| nōs | attentēmur |
| vōs | attentēminī |
| eī / eae / ea | attententur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attentārer |
| tū | attentārēris |
| is / ea / id | attentārētur |
| nōs | attentārēmur |
| vōs | attentārēminī |
| eī / eae / ea | attentārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | attentāre |
| vōs | attentāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | attentātor |
| is / ea / id | attentātor |
| eī / eae / ea | attentantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attentārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attentātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attentātum īrī |
Participium perfectum
| — | attentātus |
Participium futūrum
| — | attentandus |