Conjugation of attendo
/[atˈtɛn.doː]/to pay attention, attend (to), direct the attention towards Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attendō |
| tū | attendis |
| is / ea / id | attendit |
| nōs | attendimus |
| vōs | attenditis |
| eī / eae / ea | attendunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attendēbam |
| tū | attendēbās |
| is / ea / id | attendēbat |
| nōs | attendēbāmus |
| vōs | attendēbātis |
| eī / eae / ea | attendēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | attendam |
| tū | attendēs |
| is / ea / id | attendet |
| nōs | attendēmus |
| vōs | attendētis |
| eī / eae / ea | attendent |
Indicātīvus perfectum
| ego | attendī |
| tū | attendistī |
| is / ea / id | attendit |
| nōs | attendimus |
| vōs | attendistis |
| eī / eae / ea | attendērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | attenderam |
| tū | attenderās |
| is / ea / id | attenderat |
| nōs | attenderāmus |
| vōs | attenderātis |
| eī / eae / ea | attenderant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | attenderō |
| tū | attenderis |
| is / ea / id | attenderit |
| nōs | attenderimus |
| vōs | attenderitis |
| eī / eae / ea | attenderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attendam |
| tū | attendās |
| is / ea / id | attendat |
| nōs | attendāmus |
| vōs | attendātis |
| eī / eae / ea | attendant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attenderem |
| tū | attenderēs |
| is / ea / id | attenderet |
| nōs | attenderēmus |
| vōs | attenderētis |
| eī / eae / ea | attenderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | attenderim |
| tū | attenderīs |
| is / ea / id | attenderit |
| nōs | attenderīmus |
| vōs | attenderītis |
| eī / eae / ea | attenderint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | attendissem |
| tū | attendissēs |
| is / ea / id | attendisset |
| nōs | attendissēmus |
| vōs | attendissētis |
| eī / eae / ea | attendissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | attende |
| vōs | attendite |
Imperātīvus futūrum
| tū | attenditō |
| is / ea / id | attenditō |
| vōs | attenditōte |
| eī / eae / ea | attenduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attendere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attendisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attentūrum esse |
Participium praesēns
| — | attendēns |
Participium futūrum
| — | attentūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | attendendī |
Gerundium (datīvus)
| — | attendendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | attendendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | attendendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | attentum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | attentū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | attendor |
| tū | attenderis |
| is / ea / id | attenditur |
| nōs | attendimur |
| vōs | attendiminī |
| eī / eae / ea | attenduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | attendēbar |
| tū | attendēbāris |
| is / ea / id | attendēbātur |
| nōs | attendēbāmur |
| vōs | attendēbāminī |
| eī / eae / ea | attendēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | attendar |
| tū | attendēris |
| is / ea / id | attendētur |
| nōs | attendēmur |
| vōs | attendēminī |
| eī / eae / ea | attendentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | attendar |
| tū | attendāris |
| is / ea / id | attendātur |
| nōs | attendāmur |
| vōs | attendāminī |
| eī / eae / ea | attendantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | attenderer |
| tū | attenderēris |
| is / ea / id | attenderētur |
| nōs | attenderēmur |
| vōs | attenderēminī |
| eī / eae / ea | attenderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | attendere |
| vōs | attendiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | attenditor |
| is / ea / id | attenditor |
| eī / eae / ea | attenduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | attendī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | attentum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | attentum īrī |
Participium perfectum
| — | attentus |
Participium futūrum
| — | attendendus |