HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← attempto — definición

Conjugation of attempto

Regular CEFR B2
/[atˈtɛmp.toː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego attemptō
attemptās
is / ea / id attemptat
nōs attemptāmus
vōs attemptātis
eī / eae / ea attemptant
Indicātīvus imperfectum
ego attemptābam
attemptābās
is / ea / id attemptābat
nōs attemptābāmus
vōs attemptābātis
eī / eae / ea attemptābant
Indicātīvus futūrum
ego attemptābō
attemptābis
is / ea / id attemptābit
nōs attemptābimus
vōs attemptābitis
eī / eae / ea attemptābunt
Indicātīvus perfectum
ego attemptāvī
attemptāvistī
is / ea / id attemptāvit
nōs attemptāvimus
vōs attemptāvistis
eī / eae / ea attemptāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego attemptāveram
attemptāverās
is / ea / id attemptāverat
nōs attemptāverāmus
vōs attemptāverātis
eī / eae / ea attemptāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego attemptāverō
attemptāveris
is / ea / id attemptāverit
nōs attemptāverimus
vōs attemptāveritis
eī / eae / ea attemptāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego attemptem
attemptēs
is / ea / id attemptet
nōs attemptēmus
vōs attemptētis
eī / eae / ea attemptent
Coniūnctīvus imperfectum
ego attemptārem
attemptārēs
is / ea / id attemptāret
nōs attemptārēmus
vōs attemptārētis
eī / eae / ea attemptārent
Coniūnctīvus perfectum
ego attemptāverim
attemptāverīs
is / ea / id attemptāverit
nōs attemptāverīmus
vōs attemptāverītis
eī / eae / ea attemptāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego attemptāvissem
attemptāvissēs
is / ea / id attemptāvisset
nōs attemptāvissēmus
vōs attemptāvissētis
eī / eae / ea attemptāvissent
Imperātīvus praesēns
attemptā
vōs attemptāte
Imperātīvus futūrum
attemptātō
is / ea / id attemptātō
vōs attemptātōte
eī / eae / ea attemptantō
Īnfīnītīvus praesēns
attemptāre
Īnfīnītīvus perfectum
attemptāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
attemptātūrum esse
Participium praesēns
attemptāns
Participium futūrum
attemptātūrus
Gerundium (genitīvus)
attemptandī
Gerundium (datīvus)
attemptandō
Gerundium (accūsātīvus)
attemptandum
Gerundium (ablātīvus)
attemptandō
Supīnum (accūsātīvus)
attemptātum
Supīnum (ablātīvus)
attemptātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego attemptor
attemptāris
is / ea / id attemptātur
nōs attemptāmur
vōs attemptāminī
eī / eae / ea attemptantur
Indicātīvus imperfectum
ego attemptābar
attemptābāris
is / ea / id attemptābātur
nōs attemptābāmur
vōs attemptābāminī
eī / eae / ea attemptābantur
Indicātīvus futūrum
ego attemptābor
attemptāberis
is / ea / id attemptābitur
nōs attemptābimur
vōs attemptābiminī
eī / eae / ea attemptābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego attempter
attemptēris
is / ea / id attemptētur
nōs attemptēmur
vōs attemptēminī
eī / eae / ea attemptentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego attemptārer
attemptārēris
is / ea / id attemptārētur
nōs attemptārēmur
vōs attemptārēminī
eī / eae / ea attemptārentur
Imperātīvus praesēns
attemptāre
vōs attemptāminī
Imperātīvus futūrum
attemptātor
is / ea / id attemptātor
eī / eae / ea attemptantor
Īnfīnītīvus praesēns
attemptārī
Īnfīnītīvus perfectum
attemptātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
attemptātum īrī
Participium perfectum
attemptātus
Participium futūrum
attemptandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary