Conjugation of astituo
/[asˈtɪ.tu.oː]/to place, to station (someone or something in a particular place) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | astituō |
| tū | astituis |
| is / ea / id | astituit |
| nōs | astituimus |
| vōs | astituitis |
| eī / eae / ea | astituunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | astituēbam |
| tū | astituēbās |
| is / ea / id | astituēbat |
| nōs | astituēbāmus |
| vōs | astituēbātis |
| eī / eae / ea | astituēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | astituam |
| tū | astituēs |
| is / ea / id | astituet |
| nōs | astituēmus |
| vōs | astituētis |
| eī / eae / ea | astituent |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | astituam |
| tū | astituās |
| is / ea / id | astituat |
| nōs | astituāmus |
| vōs | astituātis |
| eī / eae / ea | astituant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | astituerem |
| tū | astituerēs |
| is / ea / id | astitueret |
| nōs | astituerēmus |
| vōs | astituerētis |
| eī / eae / ea | astituerent |
Imperātīvus praesēns
| tū | astitue |
| vōs | astituite |
Imperātīvus futūrum
| tū | astituitō |
| is / ea / id | astituitō |
| vōs | astituitōte |
| eī / eae / ea | astituuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | astituere |
Participium praesēns
| — | astituēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | astituendī |
Gerundium (datīvus)
| — | astituendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | astituendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | astituendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | astituor |
| tū | astitueris |
| is / ea / id | astituitur |
| nōs | astituimur |
| vōs | astituiminī |
| eī / eae / ea | astituuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | astituēbar |
| tū | astituēbāris |
| is / ea / id | astituēbātur |
| nōs | astituēbāmur |
| vōs | astituēbāminī |
| eī / eae / ea | astituēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | astituar |
| tū | astituēris |
| is / ea / id | astituētur |
| nōs | astituēmur |
| vōs | astituēminī |
| eī / eae / ea | astituentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | astituar |
| tū | astituāris |
| is / ea / id | astituātur |
| nōs | astituāmur |
| vōs | astituāminī |
| eī / eae / ea | astituantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | astituerer |
| tū | astituerēris |
| is / ea / id | astituerētur |
| nōs | astituerēmur |
| vōs | astituerēminī |
| eī / eae / ea | astituerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | astituere |
| vōs | astituiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | astituitor |
| is / ea / id | astituitor |
| eī / eae / ea | astituuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | astituī |
Participium futūrum
| — | astituendus |