Conjugation of assurgo
/[asˈsʊr.ɡoː]/to mount or tower up, increase in size, swell, rise Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assurgō |
| tū | assurgis |
| is / ea / id | assurgit |
| nōs | assurgimus |
| vōs | assurgitis |
| eī / eae / ea | assurgunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assurgēbam |
| tū | assurgēbās |
| is / ea / id | assurgēbat |
| nōs | assurgēbāmus |
| vōs | assurgēbātis |
| eī / eae / ea | assurgēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | assurgam |
| tū | assurgēs |
| is / ea / id | assurget |
| nōs | assurgēmus |
| vōs | assurgētis |
| eī / eae / ea | assurgent |
Indicātīvus perfectum
| ego | assurrēxī |
| tū | assurrēxistī |
| is / ea / id | assurrēxit |
| nōs | assurrēximus |
| vōs | assurrēxistis |
| eī / eae / ea | assurrēxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | assurrēxeram |
| tū | assurrēxerās |
| is / ea / id | assurrēxerat |
| nōs | assurrēxerāmus |
| vōs | assurrēxerātis |
| eī / eae / ea | assurrēxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | assurrēxerō |
| tū | assurrēxeris |
| is / ea / id | assurrēxerit |
| nōs | assurrēxerimus |
| vōs | assurrēxeritis |
| eī / eae / ea | assurrēxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assurgam |
| tū | assurgās |
| is / ea / id | assurgat |
| nōs | assurgāmus |
| vōs | assurgātis |
| eī / eae / ea | assurgant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assurgerem |
| tū | assurgerēs |
| is / ea / id | assurgeret |
| nōs | assurgerēmus |
| vōs | assurgerētis |
| eī / eae / ea | assurgerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | assurrēxerim |
| tū | assurrēxerīs |
| is / ea / id | assurrēxerit |
| nōs | assurrēxerīmus |
| vōs | assurrēxerītis |
| eī / eae / ea | assurrēxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | assurrēxissem |
| tū | assurrēxissēs |
| is / ea / id | assurrēxisset |
| nōs | assurrēxissēmus |
| vōs | assurrēxissētis |
| eī / eae / ea | assurrēxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | assurge |
| vōs | assurgite |
Imperātīvus futūrum
| tū | assurgitō |
| is / ea / id | assurgitō |
| vōs | assurgitōte |
| eī / eae / ea | assurguntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assurgere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assurrēxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assurrēctūrum esse |
Participium praesēns
| — | assurgēns |
Participium futūrum
| — | assurrēctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | assurgendī |
Gerundium (datīvus)
| — | assurgendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | assurgendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | assurgendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | assurrēctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | assurrēctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | assurgitur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | assurgēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | assurgētur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | assurgātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | assurgerētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | assurgitor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assurgī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assurrēctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | assurrēctum īrī |
Participium perfectum
| — | assurrēctum |
Participium futūrum
| — | assurgendum |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | assurrēctum est |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | assurrēctum erat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | assurrēctum erit |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | assurrēctum sit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | assurrēctum esset |