HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assurgo — definition

Conjugation of assurgo

Regular CEFR B1
[asˈsʊr.ɡoː]

to mount or tower up, increase in size, swell, rise Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assurgō
tū assurgis
is / ea / id assurgit
nōs assurgimus
vōs assurgitis
eī / eae / ea assurgunt
Indicātīvus imperfectum
ego assurgēbam
tū assurgēbās
is / ea / id assurgēbat
nōs assurgēbāmus
vōs assurgēbātis
eī / eae / ea assurgēbant
Indicātīvus futūrum
ego assurgam
tū assurgēs
is / ea / id assurget
nōs assurgēmus
vōs assurgētis
eī / eae / ea assurgent
Indicātīvus perfectum
ego assurrēxī
tū assurrēxistī
is / ea / id assurrēxit
nōs assurrēximus
vōs assurrēxistis
eī / eae / ea assurrēxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assurrēxeram
tū assurrēxerās
is / ea / id assurrēxerat
nōs assurrēxerāmus
vōs assurrēxerātis
eī / eae / ea assurrēxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assurrēxerō
tū assurrēxeris
is / ea / id assurrēxerit
nōs assurrēxerimus
vōs assurrēxeritis
eī / eae / ea assurrēxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego assurgam
tū assurgās
is / ea / id assurgat
nōs assurgāmus
vōs assurgātis
eī / eae / ea assurgant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assurgerem
tū assurgerēs
is / ea / id assurgeret
nōs assurgerēmus
vōs assurgerētis
eī / eae / ea assurgerent
Coniūnctīvus perfectum
ego assurrēxerim
tū assurrēxerīs
is / ea / id assurrēxerit
nōs assurrēxerīmus
vōs assurrēxerītis
eī / eae / ea assurrēxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assurrēxissem
tū assurrēxissēs
is / ea / id assurrēxisset
nōs assurrēxissēmus
vōs assurrēxissētis
eī / eae / ea assurrēxissent
Imperātīvus praesēns
tū assurge
vōs assurgite
Imperātīvus futūrum
tū assurgitō
is / ea / id assurgitō
vōs assurgitōte
eī / eae / ea assurguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— assurgere
Īnfīnītīvus perfectum
— assurrēxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assurrēctūrum esse
Participium praesēns
— assurgēns
Participium futūrum
— assurrēctūrus
Gerundium (genitīvus)
— assurgendī
Gerundium (datīvus)
— assurgendō
Gerundium (accūsātīvus)
— assurgendum
Gerundium (ablātīvus)
— assurgendō
Supīnum (accūsātīvus)
— assurrēctum
Supīnum (ablātīvus)
— assurrēctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id assurgitur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id assurgēbātur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id assurgētur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id assurgātur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id assurgerētur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id assurgitor
Īnfīnītīvus praesēns
— assurgī
Īnfīnītīvus perfectum
— assurrēctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assurrēctum īrī
Participium perfectum
— assurrēctum
Participium futūrum
— assurgendum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id assurrēctum est
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id assurrēctum erat
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id assurrēctum erit
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id assurrēctum sit
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id assurrēctum esset

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary