HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assulto — definition

Conjugation of assulto

Regular CEFR B1
[asˈsʊɫ.toː]

to jump or leap to, towards or upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assultō
tū assultās
is / ea / id assultat
nōs assultāmus
vōs assultātis
eī / eae / ea assultant
Indicātīvus imperfectum
ego assultābam
tū assultābās
is / ea / id assultābat
nōs assultābāmus
vōs assultābātis
eī / eae / ea assultābant
Indicātīvus futūrum
ego assultābō
tū assultābis
is / ea / id assultābit
nōs assultābimus
vōs assultābitis
eī / eae / ea assultābunt
Indicātīvus perfectum
ego assultāvī
tū assultāvistī
is / ea / id assultāvit
nōs assultāvimus
vōs assultāvistis
eī / eae / ea assultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assultāveram
tū assultāverās
is / ea / id assultāverat
nōs assultāverāmus
vōs assultāverātis
eī / eae / ea assultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assultāverō
tū assultāveris
is / ea / id assultāverit
nōs assultāverimus
vōs assultāveritis
eī / eae / ea assultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego assultem
tū assultēs
is / ea / id assultet
nōs assultēmus
vōs assultētis
eī / eae / ea assultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego assultārem
tū assultārēs
is / ea / id assultāret
nōs assultārēmus
vōs assultārētis
eī / eae / ea assultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego assultāverim
tū assultāverīs
is / ea / id assultāverit
nōs assultāverīmus
vōs assultāverītis
eī / eae / ea assultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assultāvissem
tū assultāvissēs
is / ea / id assultāvisset
nōs assultāvissēmus
vōs assultāvissētis
eī / eae / ea assultāvissent
Imperātīvus praesēns
tū assultā
vōs assultāte
Imperātīvus futūrum
tū assultātō
is / ea / id assultātō
vōs assultātōte
eī / eae / ea assultantō
Īnfīnītīvus praesēns
— assultāre
Īnfīnītīvus perfectum
— assultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assultātūrum esse
Participium praesēns
— assultāns
Participium futūrum
— assultātūrus
Gerundium (genitīvus)
— assultandī
Gerundium (datīvus)
— assultandō
Gerundium (accūsātīvus)
— assultandum
Gerundium (ablātīvus)
— assultandō
Supīnum (accūsātīvus)
— assultātum
Supīnum (ablātīvus)
— assultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id assultātur
eī / eae / ea assultantur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id assultābātur
eī / eae / ea assultābantur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id assultābitur
eī / eae / ea assultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id assultētur
eī / eae / ea assultentur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id assultārētur
eī / eae / ea assultārentur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id assultātor
eī / eae / ea assultantor
Īnfīnītīvus praesēns
— assultārī
Īnfīnītīvus perfectum
— assultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assultātum īrī
Participium perfectum
— assultātum
Participium futūrum
— assultandum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id assultātum est
eī / eae / ea assultāta sunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id assultātum erat
eī / eae / ea assultāta erant
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id assultātum erit
eī / eae / ea assultāta erint
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id assultātum sit
eī / eae / ea assultāta sint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id assultātum esset
eī / eae / ea assultāta essent

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary