HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assulto — definición

Conjugation of assulto

Regular CEFR B1
/[asˈsʊɫ.toː]/

to jump or leap to, towards or upon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assultō
assultās
is / ea / id assultat
nōs assultāmus
vōs assultātis
eī / eae / ea assultant
Indicātīvus imperfectum
ego assultābam
assultābās
is / ea / id assultābat
nōs assultābāmus
vōs assultābātis
eī / eae / ea assultābant
Indicātīvus futūrum
ego assultābō
assultābis
is / ea / id assultābit
nōs assultābimus
vōs assultābitis
eī / eae / ea assultābunt
Indicātīvus perfectum
ego assultāvī
assultāvistī
is / ea / id assultāvit
nōs assultāvimus
vōs assultāvistis
eī / eae / ea assultāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assultāveram
assultāverās
is / ea / id assultāverat
nōs assultāverāmus
vōs assultāverātis
eī / eae / ea assultāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assultāverō
assultāveris
is / ea / id assultāverit
nōs assultāverimus
vōs assultāveritis
eī / eae / ea assultāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego assultem
assultēs
is / ea / id assultet
nōs assultēmus
vōs assultētis
eī / eae / ea assultent
Coniūnctīvus imperfectum
ego assultārem
assultārēs
is / ea / id assultāret
nōs assultārēmus
vōs assultārētis
eī / eae / ea assultārent
Coniūnctīvus perfectum
ego assultāverim
assultāverīs
is / ea / id assultāverit
nōs assultāverīmus
vōs assultāverītis
eī / eae / ea assultāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assultāvissem
assultāvissēs
is / ea / id assultāvisset
nōs assultāvissēmus
vōs assultāvissētis
eī / eae / ea assultāvissent
Imperātīvus praesēns
assultā
vōs assultāte
Imperātīvus futūrum
assultātō
is / ea / id assultātō
vōs assultātōte
eī / eae / ea assultantō
Īnfīnītīvus praesēns
assultāre
Īnfīnītīvus perfectum
assultāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
assultātūrum esse
Participium praesēns
assultāns
Participium futūrum
assultātūrus
Gerundium (genitīvus)
assultandī
Gerundium (datīvus)
assultandō
Gerundium (accūsātīvus)
assultandum
Gerundium (ablātīvus)
assultandō
Supīnum (accūsātīvus)
assultātum
Supīnum (ablātīvus)
assultātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
is / ea / id assultātur
eī / eae / ea assultantur
Indicātīvus imperfectum
is / ea / id assultābātur
eī / eae / ea assultābantur
Indicātīvus futūrum
is / ea / id assultābitur
eī / eae / ea assultābuntur
Coniūnctīvus praesēns
is / ea / id assultētur
eī / eae / ea assultentur
Coniūnctīvus imperfectum
is / ea / id assultārētur
eī / eae / ea assultārentur
Imperātīvus futūrum
is / ea / id assultātor
eī / eae / ea assultantor
Īnfīnītīvus praesēns
assultārī
Īnfīnītīvus perfectum
assultātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
assultātum īrī
Participium perfectum
assultātum
Participium futūrum
assultandum
Indicātīvus perfectum
is / ea / id assultātum est
eī / eae / ea assultāta sunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
is / ea / id assultātum erat
eī / eae / ea assultāta erant
Indicātīvus futūrum exāctum
is / ea / id assultātum erit
eī / eae / ea assultāta erint
Coniūnctīvus perfectum
is / ea / id assultātum sit
eī / eae / ea assultāta sint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
is / ea / id assultātum esset
eī / eae / ea assultāta essent

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary