HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assuesco — definition

Conjugation of assuesco

Regular CEFR B2
[asˈsʷeːs.koː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assuēscō
tū assuēscis
is / ea / id assuēscit
nōs assuēscimus
vōs assuēscitis
eī / eae / ea assuēscunt
Indicātīvus imperfectum
ego assuēscēbam
tū assuēscēbās
is / ea / id assuēscēbat
nōs assuēscēbāmus
vōs assuēscēbātis
eī / eae / ea assuēscēbant
Indicātīvus futūrum
ego assuēscam
tū assuēscēs
is / ea / id assuēscet
nōs assuēscēmus
vōs assuēscētis
eī / eae / ea assuēscent
Indicātīvus perfectum
ego assuēvī
tū assuēvistī
is / ea / id assuēvit
nōs assuēvimus
vōs assuēvistis
eī / eae / ea assuēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assuēveram
tū assuēverās
is / ea / id assuēverat
nōs assuēverāmus
vōs assuēverātis
eī / eae / ea assuēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assuēverō
tū assuēveris
is / ea / id assuēverit
nōs assuēverimus
vōs assuēveritis
eī / eae / ea assuēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego assuēscam
tū assuēscās
is / ea / id assuēscat
nōs assuēscāmus
vōs assuēscātis
eī / eae / ea assuēscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assuēscerem
tū assuēscerēs
is / ea / id assuēsceret
nōs assuēscerēmus
vōs assuēscerētis
eī / eae / ea assuēscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego assuēverim
tū assuēverīs
is / ea / id assuēverit
nōs assuēverīmus
vōs assuēverītis
eī / eae / ea assuēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assuēvissem
tū assuēvissēs
is / ea / id assuēvisset
nōs assuēvissēmus
vōs assuēvissētis
eī / eae / ea assuēvissent
Imperātīvus praesēns
tū assuēsce
vōs assuēscite
Imperātīvus futūrum
tū assuēscitō
is / ea / id assuēscitō
vōs assuēscitōte
eī / eae / ea assuēscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— assuēscere
Īnfīnītīvus perfectum
— assuēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assuētūrum esse
Participium praesēns
— assuēscēns
Participium futūrum
— assuētūrus
Gerundium (genitīvus)
— assuēscendī
Gerundium (datīvus)
— assuēscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— assuēscendum
Gerundium (ablātīvus)
— assuēscendō
Supīnum (accūsātīvus)
— assuētum
Supīnum (ablātīvus)
— assuētū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego assuēscor
tū assuēsceris
is / ea / id assuēscitur
nōs assuēscimur
vōs assuēsciminī
eī / eae / ea assuēscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego assuēscēbar
tū assuēscēbāris
is / ea / id assuēscēbātur
nōs assuēscēbāmur
vōs assuēscēbāminī
eī / eae / ea assuēscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego assuēscar
tū assuēscēris
is / ea / id assuēscētur
nōs assuēscēmur
vōs assuēscēminī
eī / eae / ea assuēscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego assuēscar
tū assuēscāris
is / ea / id assuēscātur
nōs assuēscāmur
vōs assuēscāminī
eī / eae / ea assuēscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assuēscerer
tū assuēscerēris
is / ea / id assuēscerētur
nōs assuēscerēmur
vōs assuēscerēminī
eī / eae / ea assuēscerentur
Imperātīvus praesēns
tū assuēscere
vōs assuēsciminī
Imperātīvus futūrum
tū assuēscitor
is / ea / id assuēscitor
eī / eae / ea assuēscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— assuēscī
Īnfīnītīvus perfectum
— assuētum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assuētum īrī
Participium perfectum
— assuētus
Participium futūrum
— assuēscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary