Conjugation of assilio
/[asˈsɪ.li.oː]/to cover (to mate with, to fuck, said chiefly of animals) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | assiliō |
| tū | assilīs |
| is / ea / id | assilit |
| nōs | assilīmus |
| vōs | assilītis |
| eī / eae / ea | assiliunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | assiliēbam |
| tū | assiliēbās |
| is / ea / id | assiliēbat |
| nōs | assiliēbāmus |
| vōs | assiliēbātis |
| eī / eae / ea | assiliēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | assiliam |
| tū | assiliēs |
| is / ea / id | assiliet |
| nōs | assiliēmus |
| vōs | assiliētis |
| eī / eae / ea | assilient |
Indicātīvus perfectum
| ego | assiluī |
| tū | assiluistī |
| is / ea / id | assiluit |
| nōs | assiluimus |
| vōs | assiluistis |
| eī / eae / ea | assiluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | assilueram |
| tū | assiluerās |
| is / ea / id | assiluerat |
| nōs | assiluerāmus |
| vōs | assiluerātis |
| eī / eae / ea | assiluerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | assiluerō |
| tū | assilueris |
| is / ea / id | assiluerit |
| nōs | assiluerimus |
| vōs | assilueritis |
| eī / eae / ea | assiluerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | assiliam |
| tū | assiliās |
| is / ea / id | assiliat |
| nōs | assiliāmus |
| vōs | assiliātis |
| eī / eae / ea | assiliant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | assilīrem |
| tū | assilīrēs |
| is / ea / id | assilīret |
| nōs | assilīrēmus |
| vōs | assilīrētis |
| eī / eae / ea | assilīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | assiluerim |
| tū | assiluerīs |
| is / ea / id | assiluerit |
| nōs | assiluerīmus |
| vōs | assiluerītis |
| eī / eae / ea | assiluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | assiluissem |
| tū | assiluissēs |
| is / ea / id | assiluisset |
| nōs | assiluissēmus |
| vōs | assiluissētis |
| eī / eae / ea | assiluissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | assilī |
| vōs | assilīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | assilītō |
| is / ea / id | assilītō |
| vōs | assilītōte |
| eī / eae / ea | assiliuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assilīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | assiluisse |
Participium praesēns
| — | assiliēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | assiliendī |
Gerundium (datīvus)
| — | assiliendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | assiliendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | assiliendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | assilītur |
| eī / eae / ea | assiliuntur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | assiliēbātur |
| eī / eae / ea | assiliēbantur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | assiliētur |
| eī / eae / ea | assilientur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | assiliātur |
| eī / eae / ea | assiliantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | assilīrētur |
| eī / eae / ea | assilīrentur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | assilītor |
| eī / eae / ea | assiliuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | assilīrī |
Participium futūrum
| — | assiliendum |