HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assero — definition

Conjugation of assero

Regular CEFR B1
[ˈas.sɛ.roː]

to declare someone to be a slave by laying hands upon him; claim as a slave Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego asserō
tū asseris
is / ea / id asserit
nōs asserimus
vōs asseritis
eī / eae / ea asserunt
Indicātīvus imperfectum
ego asserēbam
tū asserēbās
is / ea / id asserēbat
nōs asserēbāmus
vōs asserēbātis
eī / eae / ea asserēbant
Indicātīvus futūrum
ego asseram
tū asserēs
is / ea / id asseret
nōs asserēmus
vōs asserētis
eī / eae / ea asserent
Indicātīvus perfectum
ego assēvī
tū assēvistī
is / ea / id assēvit
nōs assēvimus
vōs assēvistis
eī / eae / ea assēvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assēveram
tū assēverās
is / ea / id assēverat
nōs assēverāmus
vōs assēverātis
eī / eae / ea assēverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assēverō
tū assēveris
is / ea / id assēverit
nōs assēverimus
vōs assēveritis
eī / eae / ea assēverint
Coniūnctīvus praesēns
ego asseram
tū asserās
is / ea / id asserat
nōs asserāmus
vōs asserātis
eī / eae / ea asserant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assererem
tū assererēs
is / ea / id assereret
nōs assererēmus
vōs assererētis
eī / eae / ea assererent
Coniūnctīvus perfectum
ego assēverim
tū assēverīs
is / ea / id assēverit
nōs assēverīmus
vōs assēverītis
eī / eae / ea assēverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assēvissem
tū assēvissēs
is / ea / id assēvisset
nōs assēvissēmus
vōs assēvissētis
eī / eae / ea assēvissent
Imperātīvus praesēns
tū assere
vōs asserite
Imperātīvus futūrum
tū asseritō
is / ea / id asseritō
vōs asseritōte
eī / eae / ea asseruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— asserere
Īnfīnītīvus perfectum
— assēvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assitūrum esse
Participium praesēns
— asserēns
Participium futūrum
— assitūrus
Gerundium (genitīvus)
— asserendī
Gerundium (datīvus)
— asserendō
Gerundium (accūsātīvus)
— asserendum
Gerundium (ablātīvus)
— asserendō
Supīnum (accūsātīvus)
— assitum
Supīnum (ablātīvus)
— assitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego asseror
tū assereris
is / ea / id asseritur
nōs asserimur
vōs asseriminī
eī / eae / ea asseruntur
Indicātīvus imperfectum
ego asserēbar
tū asserēbāris
is / ea / id asserēbātur
nōs asserēbāmur
vōs asserēbāminī
eī / eae / ea asserēbantur
Indicātīvus futūrum
ego asserar
tū asserēris
is / ea / id asserētur
nōs asserēmur
vōs asserēminī
eī / eae / ea asserentur
Coniūnctīvus praesēns
ego asserar
tū asserāris
is / ea / id asserātur
nōs asserāmur
vōs asserāminī
eī / eae / ea asserantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assererer
tū assererēris
is / ea / id assererētur
nōs assererēmur
vōs assererēminī
eī / eae / ea assererentur
Imperātīvus praesēns
tū asserere
vōs asseriminī
Imperātīvus futūrum
tū asseritor
is / ea / id asseritor
eī / eae / ea asseruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— asserī
Īnfīnītīvus perfectum
— assitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assitum īrī
Participium perfectum
— assitus
Participium futūrum
— asserendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary