HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assalio — definition

Conjugation of assalio

Regular CEFR B1
[asˈsa.li.oː]

to jump on, attack Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assaliō
tū assalīs
is / ea / id assalit
nōs assalīmus
vōs assalītis
eī / eae / ea assaliunt
Indicātīvus imperfectum
ego assaliēbam
tū assaliēbās
is / ea / id assaliēbat
nōs assaliēbāmus
vōs assaliēbātis
eī / eae / ea assaliēbant
Indicātīvus futūrum
ego assaliam
tū assaliēs
is / ea / id assaliet
nōs assaliēmus
vōs assaliētis
eī / eae / ea assalient
Indicātīvus perfectum
ego assalīvī
tū assalīvistī
is / ea / id assalīvit
nōs assalīvimus
vōs assalīvistis
eī / eae / ea assalīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assalīveram
tū assalīverās
is / ea / id assalīverat
nōs assalīverāmus
vōs assalīverātis
eī / eae / ea assalīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assalīverō
tū assalīveris
is / ea / id assalīverit
nōs assalīverimus
vōs assalīveritis
eī / eae / ea assalīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego assaliam
tū assaliās
is / ea / id assaliat
nōs assaliāmus
vōs assaliātis
eī / eae / ea assaliant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assalīrem
tū assalīrēs
is / ea / id assalīret
nōs assalīrēmus
vōs assalīrētis
eī / eae / ea assalīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego assalīverim
tū assalīverīs
is / ea / id assalīverit
nōs assalīverīmus
vōs assalīverītis
eī / eae / ea assalīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assalīvissem
tū assalīvissēs
is / ea / id assalīvisset
nōs assalīvissēmus
vōs assalīvissētis
eī / eae / ea assalīvissent
Imperātīvus praesēns
tū assalī
vōs assalīte
Imperātīvus futūrum
tū assalītō
is / ea / id assalītō
vōs assalītōte
eī / eae / ea assaliuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— assalīre
Īnfīnītīvus perfectum
— assalīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assaltūrum esse
Participium praesēns
— assaliēns
Participium futūrum
— assaltūrus
Gerundium (genitīvus)
— assaliendī
Gerundium (datīvus)
— assaliendō
Gerundium (accūsātīvus)
— assaliendum
Gerundium (ablātīvus)
— assaliendō
Supīnum (accūsātīvus)
— assaltum
Supīnum (ablātīvus)
— assaltū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego assalior
tū assalīris
is / ea / id assalītur
nōs assalīmur
vōs assalīminī
eī / eae / ea assaliuntur
Indicātīvus imperfectum
ego assaliēbar
tū assaliēbāris
is / ea / id assaliēbātur
nōs assaliēbāmur
vōs assaliēbāminī
eī / eae / ea assaliēbantur
Indicātīvus futūrum
ego assaliar
tū assaliēris
is / ea / id assaliētur
nōs assaliēmur
vōs assaliēminī
eī / eae / ea assalientur
Coniūnctīvus praesēns
ego assaliar
tū assaliāris
is / ea / id assaliātur
nōs assaliāmur
vōs assaliāminī
eī / eae / ea assaliantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assalīrer
tū assalīrēris
is / ea / id assalīrētur
nōs assalīrēmur
vōs assalīrēminī
eī / eae / ea assalīrentur
Imperātīvus praesēns
tū assalīre
vōs assalīminī
Imperātīvus futūrum
tū assalītor
is / ea / id assalītor
eī / eae / ea assaliuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— assalīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— assaltum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assaltum īrī
Participium perfectum
— assaltus
Participium futūrum
— assaliendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary