HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← assumo — definition

Conjugation of assumo

Regular CEFR B1
[asˈsuː.moː]

to take up, receive, adopt, accept, or assume Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego assūmō
tū assūmis
is / ea / id assūmit
nōs assūmimus
vōs assūmitis
eī / eae / ea assūmunt
Indicātīvus imperfectum
ego assūmēbam
tū assūmēbās
is / ea / id assūmēbat
nōs assūmēbāmus
vōs assūmēbātis
eī / eae / ea assūmēbant
Indicātīvus futūrum
ego assūmam
tū assūmēs
is / ea / id assūmet
nōs assūmēmus
vōs assūmētis
eī / eae / ea assūment
Indicātīvus perfectum
ego assūmpsī
tū assūmpsistī
is / ea / id assūmpsit
nōs assūmpsimus
vōs assūmpsistis
eī / eae / ea assūmpsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego assūmpseram
tū assūmpserās
is / ea / id assūmpserat
nōs assūmpserāmus
vōs assūmpserātis
eī / eae / ea assūmpserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego assūmpserō
tū assūmpseris
is / ea / id assūmpserit
nōs assūmpserimus
vōs assūmpseritis
eī / eae / ea assūmpserint
Coniūnctīvus praesēns
ego assūmam
tū assūmās
is / ea / id assūmat
nōs assūmāmus
vōs assūmātis
eī / eae / ea assūmant
Coniūnctīvus imperfectum
ego assūmerem
tū assūmerēs
is / ea / id assūmeret
nōs assūmerēmus
vōs assūmerētis
eī / eae / ea assūmerent
Coniūnctīvus perfectum
ego assūmpserim
tū assūmpserīs
is / ea / id assūmpserit
nōs assūmpserīmus
vōs assūmpserītis
eī / eae / ea assūmpserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego assūmpsissem
tū assūmpsissēs
is / ea / id assūmpsisset
nōs assūmpsissēmus
vōs assūmpsissētis
eī / eae / ea assūmpsissent
Imperātīvus praesēns
tū assūme
vōs assūmite
Imperātīvus futūrum
tū assūmitō
is / ea / id assūmitō
vōs assūmitōte
eī / eae / ea assūmuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— assūmere
Īnfīnītīvus perfectum
— assūmpsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— assūmptūrum esse
Participium praesēns
— assūmēns
Participium futūrum
— assūmptūrus
Gerundium (genitīvus)
— assūmendī
Gerundium (datīvus)
— assūmendō
Gerundium (accūsātīvus)
— assūmendum
Gerundium (ablātīvus)
— assūmendō
Supīnum (accūsātīvus)
— assūmptum
Supīnum (ablātīvus)
— assūmptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego assūmor
tū assūmeris
is / ea / id assūmitur
nōs assūmimur
vōs assūmiminī
eī / eae / ea assūmuntur
Indicātīvus imperfectum
ego assūmēbar
tū assūmēbāris
is / ea / id assūmēbātur
nōs assūmēbāmur
vōs assūmēbāminī
eī / eae / ea assūmēbantur
Indicātīvus futūrum
ego assūmar
tū assūmēris
is / ea / id assūmētur
nōs assūmēmur
vōs assūmēminī
eī / eae / ea assūmentur
Coniūnctīvus praesēns
ego assūmar
tū assūmāris
is / ea / id assūmātur
nōs assūmāmur
vōs assūmāminī
eī / eae / ea assūmantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego assūmerer
tū assūmerēris
is / ea / id assūmerētur
nōs assūmerēmur
vōs assūmerēminī
eī / eae / ea assūmerentur
Imperātīvus praesēns
tū assūmere
vōs assūmiminī
Imperātīvus futūrum
tū assūmitor
is / ea / id assūmitor
eī / eae / ea assūmuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— assūmī
Īnfīnītīvus perfectum
— assūmptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— assūmptum īrī
Participium perfectum
— assūmptus
Participium futūrum
— assūmendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary