HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aspiro — definition

Conjugation of aspiro

Regular CEFR B1
[asˈpiː.roː]

to aspirate (follow a consonant with an audible puff of breath) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego aspīrō
tū aspīrās
is / ea / id aspīrat
nōs aspīrāmus
vōs aspīrātis
eī / eae / ea aspīrant
Indicātīvus imperfectum
ego aspīrābam
tū aspīrābās
is / ea / id aspīrābat
nōs aspīrābāmus
vōs aspīrābātis
eī / eae / ea aspīrābant
Indicātīvus futūrum
ego aspīrābō
tū aspīrābis
is / ea / id aspīrābit
nōs aspīrābimus
vōs aspīrābitis
eī / eae / ea aspīrābunt
Indicātīvus perfectum
ego aspīrāvī
tū aspīrāvistī
is / ea / id aspīrāvit
nōs aspīrāvimus
vōs aspīrāvistis
eī / eae / ea aspīrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego aspīrāveram
tū aspīrāverās
is / ea / id aspīrāverat
nōs aspīrāverāmus
vōs aspīrāverātis
eī / eae / ea aspīrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego aspīrāverō
tū aspīrāveris
is / ea / id aspīrāverit
nōs aspīrāverimus
vōs aspīrāveritis
eī / eae / ea aspīrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego aspīrem
tū aspīrēs
is / ea / id aspīret
nōs aspīrēmus
vōs aspīrētis
eī / eae / ea aspīrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego aspīrārem
tū aspīrārēs
is / ea / id aspīrāret
nōs aspīrārēmus
vōs aspīrārētis
eī / eae / ea aspīrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego aspīrāverim
tū aspīrāverīs
is / ea / id aspīrāverit
nōs aspīrāverīmus
vōs aspīrāverītis
eī / eae / ea aspīrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego aspīrāvissem
tū aspīrāvissēs
is / ea / id aspīrāvisset
nōs aspīrāvissēmus
vōs aspīrāvissētis
eī / eae / ea aspīrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū aspīrā
vōs aspīrāte
Imperātīvus futūrum
tū aspīrātō
is / ea / id aspīrātō
vōs aspīrātōte
eī / eae / ea aspīrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— aspīrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— aspīrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— aspīrātūrum esse
Participium praesēns
— aspīrāns
Participium futūrum
— aspīrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— aspīrandī
Gerundium (datīvus)
— aspīrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— aspīrandum
Gerundium (ablātīvus)
— aspīrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— aspīrātum
Supīnum (ablātīvus)
— aspīrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego aspīror
tū aspīrāris
is / ea / id aspīrātur
nōs aspīrāmur
vōs aspīrāminī
eī / eae / ea aspīrantur
Indicātīvus imperfectum
ego aspīrābar
tū aspīrābāris
is / ea / id aspīrābātur
nōs aspīrābāmur
vōs aspīrābāminī
eī / eae / ea aspīrābantur
Indicātīvus futūrum
ego aspīrābor
tū aspīrāberis
is / ea / id aspīrābitur
nōs aspīrābimur
vōs aspīrābiminī
eī / eae / ea aspīrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego aspīrer
tū aspīrēris
is / ea / id aspīrētur
nōs aspīrēmur
vōs aspīrēminī
eī / eae / ea aspīrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego aspīrārer
tū aspīrārēris
is / ea / id aspīrārētur
nōs aspīrārēmur
vōs aspīrārēminī
eī / eae / ea aspīrārentur
Imperātīvus praesēns
tū aspīrāre
vōs aspīrāminī
Imperātīvus futūrum
tū aspīrātor
is / ea / id aspīrātor
eī / eae / ea aspīrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— aspīrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— aspīrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— aspīrātum īrī
Participium perfectum
— aspīrātus
Participium futūrum
— aspīrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary