HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← aspero — definition

Conjugation of aspero

Regular CEFR B1
[ˈas.pɛ.roː]

to make fierce, rouse up, excite, enrage, exasperate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego asperō
tū asperās
is / ea / id asperat
nōs asperāmus
vōs asperātis
eī / eae / ea asperant
Indicātīvus imperfectum
ego asperābam
tū asperābās
is / ea / id asperābat
nōs asperābāmus
vōs asperābātis
eī / eae / ea asperābant
Indicātīvus futūrum
ego asperābō
tū asperābis
is / ea / id asperābit
nōs asperābimus
vōs asperābitis
eī / eae / ea asperābunt
Indicātīvus perfectum
ego asperāvī
tū asperāvistī
is / ea / id asperāvit
nōs asperāvimus
vōs asperāvistis
eī / eae / ea asperāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego asperāveram
tū asperāverās
is / ea / id asperāverat
nōs asperāverāmus
vōs asperāverātis
eī / eae / ea asperāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego asperāverō
tū asperāveris
is / ea / id asperāverit
nōs asperāverimus
vōs asperāveritis
eī / eae / ea asperāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego asperem
tū asperēs
is / ea / id asperet
nōs asperēmus
vōs asperētis
eī / eae / ea asperent
Coniūnctīvus imperfectum
ego asperārem
tū asperārēs
is / ea / id asperāret
nōs asperārēmus
vōs asperārētis
eī / eae / ea asperārent
Coniūnctīvus perfectum
ego asperāverim
tū asperāverīs
is / ea / id asperāverit
nōs asperāverīmus
vōs asperāverītis
eī / eae / ea asperāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego asperāvissem
tū asperāvissēs
is / ea / id asperāvisset
nōs asperāvissēmus
vōs asperāvissētis
eī / eae / ea asperāvissent
Imperātīvus praesēns
tū asperā
vōs asperāte
Imperātīvus futūrum
tū asperātō
is / ea / id asperātō
vōs asperātōte
eī / eae / ea asperantō
Īnfīnītīvus praesēns
— asperāre
Īnfīnītīvus perfectum
— asperāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— asperātūrum esse
Participium praesēns
— asperāns
Participium futūrum
— asperātūrus
Gerundium (genitīvus)
— asperandī
Gerundium (datīvus)
— asperandō
Gerundium (accūsātīvus)
— asperandum
Gerundium (ablātīvus)
— asperandō
Supīnum (accūsātīvus)
— asperātum
Supīnum (ablātīvus)
— asperātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego asperor
tū asperāris
is / ea / id asperātur
nōs asperāmur
vōs asperāminī
eī / eae / ea asperantur
Indicātīvus imperfectum
ego asperābar
tū asperābāris
is / ea / id asperābātur
nōs asperābāmur
vōs asperābāminī
eī / eae / ea asperābantur
Indicātīvus futūrum
ego asperābor
tū asperāberis
is / ea / id asperābitur
nōs asperābimur
vōs asperābiminī
eī / eae / ea asperābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego asperer
tū asperēris
is / ea / id asperētur
nōs asperēmur
vōs asperēminī
eī / eae / ea asperentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego asperārer
tū asperārēris
is / ea / id asperārētur
nōs asperārēmur
vōs asperārēminī
eī / eae / ea asperārentur
Imperātīvus praesēns
tū asperāre
vōs asperāminī
Imperātīvus futūrum
tū asperātor
is / ea / id asperātor
eī / eae / ea asperantor
Īnfīnītīvus praesēns
— asperārī
Īnfīnītīvus perfectum
— asperātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— asperātum īrī
Participium perfectum
— asperātus
Participium futūrum
— asperandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary